حقوق بين ‌الملل مدرن در پرتو يك جانبه‌ گرايي آمريكا

قدرت‌هاي بزرگ با توانمندي ‌هايي مختلف، موقعيت ممتازي براي فعاليت در عرصه‌هاي گوناگون بين‌المللي دارند. يكي از اين موارد نقشي است كه در زمينه ايجاد قواعد حقوقي بين‌المللي دارند. در دوره مدرن كه دوره زماني بعد از 1945 را در بر مي‌گيرد، قدرت‌هاي بزرگ با همكاري و رقابت خود علاوه بر توسعه حقوق بين‌الملل سنتي، در بسياري از موارد به قواعد حقوقي جديدي نيز شكل داده‌اند. علاوه بر همكاري و رقابت، يكجانبه‌گرايي قدرت‌هاي بزرگ نيز مي‌تواند آثار زيادي بر حقوق بين‌الملل داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسي يكجانبه‌گرايي امريكا در عرصه روابط بين‌الملل و تأثيرات آن بر حقوق بين‌الملل است. بدين لحاظ سؤال اين است يكجانبه‌گرايي آمريكا در عرصه روابط بين‌الملل چگونه حقوق بين‌الملل را تحت تأثير قرار مي‌دهد؟ در فرضيه مي‌توان گفت با توجه به اينكه امريكا به عنوان هژمون، ظرفيت تأثيرگذاري بالايي بر عرصه روابط بين‌الملل دارد، در حوزه حقوق بين‌المللي نيز عملكرد يكجانبه‌گرايانه اين كشور اگرچه مي‌تواند در مواردي منجر به ايجاد عرف بين‌المللي شود، ولي در عمل موجبات ضعف و بحران كاركردي اين حوزه را فراهم مي‌كند. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه عملكرد يكجانبه امريكا در مواردي مانند دفاع پيشدستانه، استفاده از پهپادها و استفاده از شكنجه براي گرفتن اقرار از متهمين تروريستي منجر به ناديده گرفتن قواعد عمومي و در نهايت تضعيف حقوق بين‌الملل مي‌شود. پژوهش حاضر با رويكرد توصيفي-تحليلي يكجانبه‌گرايي امريكا در عرصه حقوق بين‌الملل را در سه حوزه ايجاد عرف بين‌المللي، پيامدهاي فرامرزي حقوق داخلي و تفسير قواعد حقوق بين‌المللي توسط اين كشور مورد بررسي قرار داده است.