الگوي چشم‌اندازسازي شغلي در سازمان‌هاي دولتي ايران با استفاده از روش نظريه زمينه‌اي

زمينه و هدف: هدف پژوهش حاضر ارائه الگويي براي بسط مفهومي چشم‌اندازسازي شغلي در بخش دولتي است.روش: پژوهش حاضر بر اساس ماهيت هدف از نوع توسعه‌اي در دسته پژوهش‌هاي كيفي است كه با استفاده از روش نظريه زمينه‌اي انجام شده و جمع‌آوري داده‌ها از نوع چند مقطعي است، روش تحليل داده‌ها، تحليل محتوا با استفاده از كدگذاري در سه سطح، باز، محوري و انتخابي است و جامعه برابر 26 نفر است. از اين تعداد 8 نفر از مشاركت‌كنندگان جزو خط‌مشي‌گذاران و مديران بخش منابع انساني سه سازمان دولتي، 13 نفر از مديران و فرماندهان مراكز نظامي و انتظامي و 5 نفر جزو اساتيد دانشگاه و پژوهش‌گران با تخصص چشم‌اندازسازي هستنديافته‌ها: ابعاد مدل با رويكرد مديريت منابع انساني در قالب دو بُعد اصلي چشم‌انداز شخصي و چشم‌انداز سازماني است كه شاخص‌ها شناسايي و دسته‌بندي‌شده. تحليل‌هاي كمّي نيز مؤيد معني‌داري ارتباط بين ابعاد، مؤلفه‌ها و شاخصه‌اي مدل پژوهش است كه اين روابط در سطح آلفاي 0.05 معني‌دار است.نتايج: پژوهش حاضر خلاء پژوهشي موجود به جهت عدم پـژوهش مكفـي بـا رويكـرد مديريت منابع انسـاني در حـوزه چشم‌اندازسازي شغلي را پوشـش داده و داراي نـوآوري اسـت و به شناسايي ابعاد چشم‌انداز شغلي كمك كرده كه نتايج پژوهش حاكي از آن است كه دو بُعد اصلي چشم‌انداز شخصي و چشم‌انداز سازمان باتكيه‌بر عوامل اثرگذار در الگوي ارائه شده مهم‌ترين مؤلفه‌هاي چشم‌اندازسازي شغلي است.