واكاوي عناصر گفتمان ادبي پست‌مدرن با تكيه بر انگاره‌هاي ژان فرانسوا ليوتار: (تحليل داستان دو بلدرچين از محمدرضا صفدري)

پژوهش حاضر به تحليل نمودها و تعاملات گفتمان پست‌مدرنيسم در داستان دو بلدرچين نوشتۀ محمدرضا صفدري پرداخته است. مسئلۀ اصلي پژوهش پيشِ رو، تحليل و واكاوي اين پرسش است كه چگونه ‌يك متن مي‌تواند قواعد متعين بازنمايي را به چالش بكشد و جلوه‌هاي نوين بازنمود را پيشنهاد دهد. در اين تحقيق به شيوۀ تحليل محتواي كيفي برپايۀ اسناد، و با تكيه بر انگاره‌هاي برجستۀ ليوتار مانند: رويداد، امر والاي پسامدرنيستي، ترافع و ستيز جملات و مسئلۀ هويت، داستان دو بلدرچين موردمطالعه قرار گرفته است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد صفدري، با برهم زدن بسط خطي و جهت روايت، پيش فرض‌هاي خواننده را در دست‌يابي به ماجرا به چالش كشيده و پيوسته در حس سردرگمي غوطه‌ور مي‌گذارد. متن صفدري در اين داستان، خصلت رويداد داشته كه همچنان‌كه از داوري بر مبناي اصول شناخته‌شدۀ ژانر گفتماني و قواعد داستاني مدرن سر باز مي‌زند، شگردها و شكل‌هاي بازنمايي نويني پيشنهاد مي‌دهد. روايت صفدري نشان‌دهندۀ وضعيت جهاني پرآشوب است كه هرگونه پيوستگي ساختاري و انسجام معنايي در آن با ترديد همراه است. اين نامشخص بودن و عدم قطعيت نه تنها در محتوا قابل درك است بلكه در وجوه صوري و فرمي بيان و زبان نيز نمود آشكار دارد.