آسيب‌شناسي نظام تربيتي نسل تمدن‌ساز در بيانيه‌ي گام دوم انقلاب

نظام ‎سازي تحول‎گرايانه به ‎منظور تربيت نسل جوان انقلابي و اثرگذاري آن در طول سال‎ هاي بعد از انقلاب اسلامي، ازجمله دوران دفاع مقدس، را مي ‎توان از مهم‎ ترين تجربه ‎هاي جمهوري اسلامي ايران براي پيشبرد اهداف و آرمان اصلي آن، ايجاد تمدن جديد اسلامي، در نظر گرفت. در اين راستا، تربيت نسل تمدن ‎ساز براي آينده انقلاب، هدفي ارزشمند و البته به‎ زعم بسياري از صاحب‎ نظران كاري دشوار است و ممكن است با آسيب ‎هاي ناشناخته ‎اي همراه باشد؛ بنابراين، مسئله اصلي اين پژوهش، آسيب‎ شناسي نظام تربيتي با نگاه تربيت نسل تمدن‎ ساز است كه در متن بيانيه گام دوم، نقشه راه تربيتي نسل آينده انقلاب، بروز و ظهور يافته است. روش اين مطالعه، به‎ صورت تحليل محتواي كيفي است كه در گام اول، متن بيانيه طي چندين مرحله از سوي نويسندگان، با نگاه نكته ‎سنجي و استخراج كدهاي اصلي، مطالعه شد و با روش تحليل محتواي كيفي، مؤلفه ‎ها و مقوله ‎هاي مرتبط با كدهاي اصلي استخراج شدند؛ در گام دوم نيز موانع و آسيب ‎هاي بيروني و دروني دسته ‎بندي شدند. يافته ‎هاي تحقيق بيان‎كننده اين است كه نسل جوان تمدن ‎ساز ما از يك ‎طرف، داراي آسيب‎ هاي دروني، مانند عدم درك صحيح از موقعيت ‎ها، فاصله از خطوط اصلي، عدم شناخت صحيح از گذشته، عدم استفاده از تجربيات گذشتگان، ترس كاذب و عدم رعايت اولويت ‎ها است و از طرفي ديگر، با موانع بيروني، مانند تحريف حقايق از سوي دشمنان، رهزنان فكر و عقيده، مأيوس ‎سازي مسئولان، سياست‎ هاي تبليغي و تحليل‎ هاي مغرضانه دشمنان، كانون‎ هاي ضدمعنويت و تلاش براي القاي سبك زندگي غربي رو به ‎رو است.