بررسي ظرفيت هاي اقتصادي هنر و صنايع دستي در عصر تيموريان(771-913ق)

دورۀ تيموريان مقطعي مهم و همراه با تحول در تاريخ هنر ايران به شمار مي رود. حجم كمي و كيفي فعاليت هاي هنري و صنايع دستي صورت گرفته در اين دوره، ضرورت واكاوي ظرفيت هاي اقتصادي در اين زمينه را آشكار مي سازد. ظرفيت هايي كه در سه بخش توليد، تجارت و اشتغال و درآمدزايي قابل تبيين هستند. شكل گيري و ساخت مراكز و نهاد هايي با محوريت توليد آثار هنري و صنايع دستي و تعدد و تنوع آثار و محصولات عرضه شده در بازارها، مهم ترين وجوه بخش توليد در اين زمينه محسوب مي شوند. همچنين افزايش جمعيت شاغلين داراي مهارت هنري و صنايع دستي و رونق فعاليت هاي مرتبط با آن اعم از كشاورزي، تجارت و حمل و نقل، بستر افزايش اشتغال و درآمدزايي را فراهم نمود. تجارت آثار هنري و صنايع دستي نيز نتايجي نظير افزايش مبادلات بين شهري و كاهش صادرات مواد اوليه را به همراه داشت. مواردي كه در پژوهش حاضر با رويكرد تاريخي و با روش تبيين روايي مورد واكاوي قرار مي گيرد.