تحليلي بر منطق آيات جنگ و صلح در قرآن و تورات

جنگ و صلح يكي از مفاهيم بنيادين در زندگي اجتماعي انسان است كه مورد توجه انديشمندان قرار گرفته است و تعاريف متعددي از آن بيان شده است؛ اما تعريفي كه دين از مفهوم جنگ و صلح ارائه مي‌دهد، بسيار باارزش است و مي‌تواند الگويي براي عملكرد پيروان آن دين قرار گيرد. موضوع اين مقاله، تحليلي بر منطق آيات جنگ و صلح در قرآن و تورات است و نويسندگان كوشيده‌اند اين موضوع را با به‌كار‌گيري روش نظري و كتابخانه‌اي بررسي كنند.هدف اصلي اين پژوهش، تبيين منطق آيات جنگ و صلح در قرآن و تورات در نظر گرفته شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد تعاليم ده فرمان در تورات اهميت بنيادين دارد و با آيات قرآن متناظر است؛ براي مثال در فرمان پنجم تأكيد شده است: قتل مكن؛ همچنين در آيات قرآن كريم اولويت با جنگ‌نكردن و برقراري صلح است.با بررسي بيشتر درمي‌يابيم در بخش‌هاي ديگر تورات، منطق جنگ و صلح با آنچه در ده فرمان مشاهده مي‌كنيم، متفاوت است و نشان از فاصله‌گرفتن آن با منطق قرآن است.درمجموع مي‌توان گفت آيات جنگ در تورات، خشن، مطلق و غيراخلاقي بيان شده است و صلح اغلب بنا بر مصالح قوم يهود لحاظ مي‌شود. در قرآن نيز آيات جنگ بيان شده است كه بيشتر به منظور ايجاد آمادگي دفاعي و بيان قدرت بازدارندگي در برابر دشمن مطرح مي‌شود تا دشمن به فكر تهاجم نيفتد و درنهايت اولويت با برقراري صلح است.