ضرورت بازنگري دروس معارف اسلامي با رويكرد به مباحث حوزۀ سلامت در دانشگاههاي علوم پزشكي با تكيه بر دروس مباني نظري اسلام

هدف: هدف اصلي از انجام پژوهش حاضر، پاسخ به اين سؤال بود كه به لحاظ مبنايي چگونه مي‌توان آموزه‌هاي ديني را از منظر و رويكردي سلامت‌محور و براي رشته‌هاي پزشكي و پيراپزشكي بازخواني و بازنويسي كرد. روش: نوع طرح در اين پژوهش، بنيادي-كاربردي (توسعه‌اي) است و روش مطالعۀ آن، توصيفي تحليلي پيمايشي همراه با تحليل گفتمان و مبتني بر روش دلفي است. نوع طراحي مطالعه نيز مطالعات ارتقاي كيفيت خدمات است كه با نگرشي نيازمحورانه و با دغدغۀ توسعه‌ محتوا شكل گرفته است. يافته‌ها: اين پژوهش نشان داد كه ارائۀ دروس معارف اسلامي با رويكرد به مباحث حوزۀ سلامت، امري ممكن و مطلوب و بلكه ضروري است كه طي آن، مفاهيم كلامي و حوزه‌ سلامت در رابطه‌اي متقابل، همزمان به عنوان پيش‌فرضهاي بنيادين مورد توجه قرار مي‌گيرند. به نظر مي‌رسد ضرورت اين تحول اكنون به خوبي احساس شده و استادان مجرّب دروس معارف اسلامي براي تحقق آن به راه حلهايي نيز مي‌انديشند و طرحها و پيشنهادهايي عملي و كاربردي در اين زمينه دارند. ‎نتيجه‌گيري: رويكرد سلامت‌محور در دروس مباني نظري اسلام امري ممكن و ارائۀ آن براي دانشجويان علوم پزشكي مفيد و ضروري است. اين رويكرد مي‌تواند پايه و اساس ايجاد تحول، نوآوري و در نتيجه، كارامدي بيشتر اين دروس باشد و ارائۀ سرفصلهاي پيشنهادي، زمينۀ مناسبي را براي بازنگري اين دروس فراهم مي‌كند.