تحليل و بررسي ديدگاه غزالي در تأويل آيات الهي

تأويل از دانشهاي قابل توجه در علوم قرآني، به خصوص تفسير آيات الهي است و در بين مستشرقان با عنوان هرمنوتيك شناخته شده است. اين دانش به خوانش عميق و باطن‌گرايانه از متن قرآن منتج شده است. ابوحامد غزالي، انديشمند و متفكر علوم اسلامي قرن پنجم(450 ق) كتاب مستقلي در حوزۀ علوم قرآني تأليف نكرد، اما درآثارش به طور مكرر از آيات قرآن مدد جسته است. هدف: اين نوشتار با بررسي آثار متعدد غزالي، رويكرد او را در تأويل آيات الهي همراه با نمونه‌هايي از مصاديق قرآني، به خصوص آيۀ نور بيان كرده است. روش: جمع‌آوري مطالب در اين پژوهش به صورت كتابخانه‌اي بوده و روش تحقيق به صورت توصيفي تحليلي است. يافته‌ها: رويكرد غزالي در تأويل آيات الهي آنچنان كه بايسته است، مورد توجه و عنايت مفسّران قرار نگرفته است. در اين پژوهش، نظرات غزالي در حوزۀ تأويل، تحليل و بررسي و نظر ساير مفسّران و انديشمندان درآيات انتخابي طرح شد. برجسته‌ترين نظر تأويلي غزالي، مربوط به آيۀ نور است كه اين ديدگاه بر اساس نظرات ساير مفسّران بررسي شد. نتيجه‌گيري: فهم غزالي در تأويل آيات مبتني بر دانش صوفيانه و ساير دانشها نيست، بلكه معقول وكاملاً منطقي و دور از گرايشهاي مختلف است.