تحليلي كلامي از هستي‌شناسي سلفيان با تمركز بر ديدگاه ابن تيميه

هدف: اين پژوهش با هدف ارائۀ تحليل كلامي از هستي‌شناسي سلفيان با تمركز بر ديدگاه ابن تيميه انجام شد. هستي‌شناسي به عنوان شاخه‌اي از متافيزيك در پاسخ به اين سؤالات بنيادين شكل گرفته است كه: چه چيز را مي‌توان گفت كه وجود دارد؟ آنچه وجود دارد چيست و چه ماهيتي دارد؟ معناي وجود چيست؟ چه حالات مختلفي از بودن اشيا وجود دارد؟ در پاسخ به اين سؤالات، سلفيان به عنوان يكي از فرقه‌هاي زنده معاصر، ديدگاهي متفاوت از ساير فرق اسلامي دارند. روش: پژوهش پيش رو بر اساس اين سؤالات شكل گرفته است كه: سلفيان چه روشها و سازوكارهايي را براي شناخت هستي به كار مي‌برند؟ و پيامدهاي معرفت‌شناسي آنها چه نوع هستي‌شناسي را اثبات مي‌كند؟ به منظور پاسخ به اين سؤالات، برخي از مؤلفه‌هاي هستي‌شناسي، نظير هستي خدا، هستي عالم غيب، هستي فرشتگان، هستي وحي، هستي برزخ و ... از نگاه سلفيان تحليل شده است. يافته‌ها و نتايج: سلفيان با وجود اينكه يك فرقۀ مذهبي‌اند و انتظار مي‌رود رويكردي معناگرايانه و متافيزيكي از هستي داشته باشند؛ ولي در عمل، تحليلي شبيه و نزديك به ماترياليستها و مادي‌گرايان از هستي دارند.