بررسي و خوشه‌بندي خصوصيات زماني‌- ‌‌مكاني بارش كشور با استفاده از موجك حداكثر هم‌پوشاني و انتروپي چند مقياسي

بارش از عناصر مهم اقليمي و از عوامل تأثيرگذار در چرخه‌ي آب به‌شمار مي‌رود. تغييرات خصوصيات زماني-مكاني بارش در يك منطقه، نقش موثري در مديريت منابع آب آن دارد. هدف از اين تحقيق ارزيابي ويژگي‌هاي بارش سالانه 50 ايستگاه سينوپتيك كشور در بازه زماني 2020-1980 با استفاده از روش‌هاي تبديل موجك گسسته حداكثر هم‌پوشاني و خوشه‌بندي مي‌باشد. بدين منظور ابتدا سري زماني بارش سالانه ايستگاه‌ها با استفاده از روش MODWT و موجك مادر DB4 به چندين زير سري تجزيه شد، سپس انتروپي زير سري‎هاي حاصل از MODWT محاسبه و به‌عنوان ورودي براي منطقه‌بندي بارش استفاده شد. نتايج تجزيه داده‌هاي بارش نشان داد كه در سري زماني سالانه، زير سري‌هاي جزئي كوچك‌تر، فركانس‌هاي بزرگ‌تر با تغييرات سريع‌تر و ضرايب جزئي بزرگ‌تر، فركانس‌هاي كم را نشان مي‌دهند. همچنين، A4 كمترين تغييرات را نشان داد. براساس مقادير معيارهاي ارزيابي، تعداد خوشه‌هاي بهينه برابر با 4 تعيين شد. مقادير معيارهاي ارزيابي خوشه‌بندي نشان داد كه روش K-means با CHi= 19.53، Sci= 0.26 و 1.08= DBi نسبت به روش SOM عملكرد بهتري داشته است. در نهايت ايستگاه‌هاي سينوپتيك كشور برمبناي شاخص موجك گسسته حداكثر هم‌پوشاني- انتروپي به 4 خوشه جدا شد و ايستگاه‌هاي چابهار، شاهرود، آبادان و زنجان به‌عنوان مراكز خوشه انتخاب شدند.