برآورد پيامدهاي محيط ‌زيستي تجمعي سامانه‌هاي نمك ‌زدايي برمبناي شاخص‌ هاي ReCiPe مورد استفاده در ارزيابي چرخه حيات

پيامدهاي محيط ‌زيستي چالش اساسي توسعه سامانه‌هاي نمك‌زدايي است. اما رويكردهاي متعارف ارزيابي اثرات محيط‌ زيستي نمي‌تواند چارچوبي كمي براي ارزيابي تجمعي و مقايسه گزينه‌هاي بهينه ارائه نمايد. در اين پژوهش، يك روش محاسباتي مبتني بر ضرائب مياني و پاياني روش ReCiPe كه براي ارزيابي اثرات چرخه حيات (LCIA)1 استفاده مي‌شود، معرفي مي‌شود. بر اين اساس، پيامدهاي مستقيم و غيرمستقيم سامانه‌هاي نمك‌زدايي در محيط ‌هاي انساني و اكوسيستم‌هاي خشكي و دريا محاسبه شد و براي شرايط بهره‌برداري در ساحل دريا و نواحي درون‌سرزمين مورد مقايسه قرار مي‎گيرد. هم‎چنين پيامدهاي روش‌هاي اصلاحي مانند استفاده از انرژي‌هاي تجديدپذير و سامانه‌هاي تخليه صفر پساب مايع (ZLD)2 نيز در اين چهارچوب مقايسه مي‌شود. بدين منظور، از داده‌هاي در دسترس سامانه‌هاي غشايي (RO)3 و حرارتي (MED)4 در حال بهره‌برداري در جنوب كشور و خاورميانه استفاده مي‌شود. نتايج نشان داد روش پيشنهادي براي ارزيابي تجمعي پيامدهاي محيطي‌زيستي اين سامانه‌ها قابل استفاده است. هم‎چنين بيشترين اثر نامطلوب سامانه‌هاي نمك‌زدايي بر اكوسيستم خشكي و دريا ناشي از تخليه مواد سمي و خطرناك شورابه‌ها است. بنابراين پيشنهاد مي‌شود پايش تركيبات سمي شورابه‌ها با دقت بيشتري انجام شده و با توجه به عملكرد سامانه‌هاي ZLD در كاهش 70-80% پيامدهاي نامطلوب محيط‌زيستي ، استفاده از اين فناوري‌ها در اولويت اقدامات اصلاحي اين سامانه‌ها قرارگيرد.