الگوي ارتباطات خردمندانه سازماني براساس حكمت ‌هاي نهج ‌البلاغه

ارتباطات يكي از گسترده‌ ترين، مهم ترين و پيچيده‌ ترين جنبه‌ هاي اجتماعي زندگي انسان است. ارتباطات سازماني مسئله مهمي در سازمان ‌ها است و مهم ترين وظيفه هر مدير، توسعه سيستم ارتباطات سازماني اثربخش است. به تجربه ثابت شده‌ است كه اگر ارتباطات صحيحي در سازمان برقرار نباشد، گردش امور مختل شده و كارها آشفته مي ‌شوند. عاملي كه مي‌ تواند گره ‌گشاي اين مسئله باشد تا بتواند به فرد و سازمان ياري رساند، بنابر فرمايشات حضرت علي(ع) خرد است. ارتباطات درصورتي‌كه توأم با خردورزي باشد، مي ‌تواند در اثربخشي تعاملات فردي، گروهي و سازماني مفيد واقع شود. به همين منظور در اين پژوهش مبحث ارتباطات خردمندانه مورد بررسي قرار مي ‌گيرد. اين پژوهش برحسب نوع داده‌ ها، كيفي و برحسب هدف، پژوهشي اكتشافي و برحسب رويكرد، استقرايي است. در اين تحقيق از روش اسنادي و مطالعه نظري و از بين راهبردهاي متنوع پژوهش كيفي، از راهبرد تحليل مضمون استفاده مي‌ شود. با بررسي و مطالعه دقيق حكمت ‌هاي نهج‌ البلاغه، 282 مضمون پايه استخراج و از تركيب و مقايسه مستمر مضامين پايه و براساس قرابت مفهومي و معنايي، 43 مضمون سازمان ‌دهنده و بعد از بررسي مضامين سازمان‌ دهنده از لحاظ محتوا و ماهيت و با توجه به ادبيات و پيشينه حوزه ارتباطات، 6 مضمون فراگير(پيشران ‌هاي ارتباطي فردي، پيشران‌ هاي ارتباطي جمعي، بازدارنده‌ هاي ارتباطي، اولويت‌ سازهاي ارتباطي، خردمندسازهاي ارتباطي و پيامدها) به دست آمد.