آيين هاي تدفين و سوگواري سغديان بر اساس منابع مكتوب چيني

سغد از نظر جغرافيايي در فرارود و بين ايران و چين واقع شده بود. سغديان به واسطه تجارت و بازرگاني در راه هاي موسوم به ابريشم به مرور زمان سكونتگاه‌هايي پديد آوردند و از حدود اواخر قرن سوم ق.م. در چين نيز نفوذ كردند. اين ارتباط و سكونت گروه‌هايي از آنها در نواحي شمالي و غربي چين باعث توجه تاريخ‌نگاري‌هاي چيني نسبت به اين مردم شده به‌گونه‌اي كه در گزارش هاي خود مطالبي را در مورد جنبه هاي مختلف حيات آنها از جمله فرهنگ و دين ذكر كرده اند. آيين هاي تدفين و سوگواري سغديان كه خود تحت تأثير باورهاي ديني آنان قرار دارد از مسائلي است كه در اين منابع مورد توجه قرار گرفته و هدف اين پژوهش راستي آزمايي گزارش هاي اين منابع از يك سو و چيستي اين آيين ها و چگونگي آن ها از سوي ديگر ست. تاريخ‌نگاري‌هاي چيني مورد استفاده در اين پژوهش متنوع و متعلق به بازۀ زماني قرون چهارم تا يازدهم ميلادي هستند و گزارش هاي آن ها در اين مورد اغلب كوتاه است. بررسي و تحليل داده هاي اين منابع نشان مي دهد كه مطالب آن ها عموماً معتبر و آيين هاي تدفين در بين سغديان متنوع و با اندكي اغماض مطابق با سنت‌هاي زردشتي است. رسوم سوگواري سغديان نيز شباهت بسيار زيادي به ديگر اقوام ايراني و سنت‌هاي رايج در بين آنها دارد