تركيب شيميايي بيوتيت در توده گرانيتوئيدي گودحوض (سياه كوه)، بافت، كرمان: شاهدي بر جايگاه تكتونيكي و شرايط فيزيكوشيميايي جايگزيني و تبلور ماگما

استوك گرانيتوئيدي گودحوض به سن ژوراسيك پيشين (حدود 180 ميليون سال پيش) در جنوب نوار دگرگوني سنندج- سيرجان در جنوب خاور ايران در استان كرمان واقع شده است. اين استوك گرانيتوئيدي در سنگ‌ هاي دگرگوني پالئوزوئيك بالايي و سنگ هاي آذرين- رسوبي ترياس نفوذ كرده است و توسط توالي سنگي ژوراسيك و سنگ‌آهك‌ هاي كرتاسه زيرين پوشيده شده است. بخش اصلي توده تركيب گرانوديوريتي دارد و داراي بافت دانه اي ناخودشكل متوسط تا درشت دانه متشكل از آمفيبول، بيوتيت، پلاژيوكلاز، فلدسپار آلكالن و كوارتز است. بيوتيت به عنوان يكي از كاني هاي آهن و منيزيم دار اصلي اين توده داراي منشأ اوليه آذرين و تركيب آهن دار است. نمودارهاي مختلف تمايز سري ماگمايي و محيط تكتونيكي نشانگر آن است كه ماگماي سازنده اين توده از نوع I سري كالك‌آلكالن مناطق فرورانش بوده كه در شرايط گريزندگي متوسط تا بالاي اكسيژن متبلور و دماها و فشارهاي بسته‌شدن و تعادل بيوتيت هاي آن در زمان جايگزيني در پوسته برابر با 589 تا 875 درجه سانتي گراد در فشارهاي 45/0 تا 27/2 كيلوبار بوده است.