ارزيابي تناسب كيفيت آب هاي زيرزميني براي مصارف كشاورزي، شرب و صنعت (مطالعه موردي: جنوب استان چهارمحال و بختياري)

كاهش چشمگير منابع آب سطحي و خشكسالي هاي متناوب اخير استفاده از منابع آب زيرزميني را بيشتر نموده و باعث كاهش كيفيت اين آب ها شده است. در اين پژوهش 28 نمونه از آب چاه نقاط مختلف در شهرستان خانميرزا، لردگان، بروجن، اردل و كيار در سال 1400-1399 برداشت و در آزمايشگاه مورد آناليز شيميايي قرار گرفت. براي ارزيابي كيفي نمونه ها جهت استفاده در بخش هاي كشاورزي، شرب و صنعت از دياگرام ويلكوكس، دياگرام شولر و شاخص لانژيلر استفاده شد. با استفاده از روش هاي درونيابي، خصوصيات شيميايي نمونه هاي برداشت شده در محدوده مورد مطالعه بررسي و نقشه هاي پهنه‏بندي كيفي با روش كريجينگ و وزن دهي عكس فاصله تهيه شد. نتايج نشان داد كه بر طبق دياگرام ويلكوكس اكثر نمونه ها در محدوده  قرار دارند و براي مصارف كشاورزي مناسب هستند. اين نمونه ها بر طبق دياگرام شولر براي مصارف شرب در محدوده كيفيت  و براي شرب مناسب و بر مبناي شاخص لانژيلر در محدوده رسوب گذار و خورنده قرار مي گيرند. اين پژوهش كمك مي نمايد تا تصميم گيران با داشتن ديدي روشن با توجه به نقشه هاي كيفي آب زيرزميني، بتوانند برنامه ريزي جامع و مفيدي در خصوص بهره برداري و نگهداري از منابع آب زيرزميني داشته باشند.