تحليل روند شاخص‌هاي حدي بارش در ايران بر اساس مدل رگرسيون چندكي

وقوع رويدادهاي اقليمي خشكسالي و سيلاب در هر منطقه به توزيع زماني و مكاني بارش بستگي دارد. در مطالعات هيدرولوژي، تحليل صحيح روند بارندگي و شاخص هاي حدي بارش، حائز اهميت است. هدف از اين پژوهش، تحليل روند ميانگين سالانه بارش و شاخص‌هاي حدي بارش با مدل رگرسيوني چندكي (QR) در 39 ايستگاه سينوپتيك ايران در يك دوره آماري50 ساله (2021-1972) مي‌باشد. بيش‌ترين و كم‌ترين ميانگين بارندگي سالانه ايران در سال2021 و 1982 به ميزان mm/yr 491.6 و mm/yr 218.3 بوده است. نتايج تحليل روند با مدل رگرسيون چندكي نشان داد ميانگين بارندگي سالانه ايران بر اساس چندك‌هاي 0.05، 0.5 و 0.95 در سطوح معني‌داري 0.1، 0.05 و 0.01 روند نزولي داشته است. مقادير شاخص‌هاي حدي بارش در قسمت‌هاي شمال و غرب ايران بيش‌تر از ساير مناطق بوده است. بعلاوه، شاخص‌هاي حدي بارش R10 و R20 (تعداد روزهاي با حداقل 10 و  mm 20) در شمال و شمال‌غرب ايران، در سطح 0.1، 0.05 و 0.01 روند نزولي داشته است. نتايج تحليل روند بر اساس مدل QR اطلاعات كامل‌تري را از ميانگين سالانه بارندگي و شاخص‌هاي حدي بارش به‌منظور مديريت منابع آب و تدوين راهبردهاي سازگار با خشكسالي و سيلاب ارائه مي‌كند.