ارائه مدل تحقق شهرهاي فعال و دوستدار ورزش با تاكيد بر سياستگذاري باز مديريت شهري در ايران براساس مدل پارادايمي

هد ف: هدف از انجام اين پژوهش طراحي الگوي تحقق شهرهاي فعال و دوستدار ورزش با تأكيد بر سياست گذار ي باز مديريت شهري بود روش شناسي: روش تحقيق حاضر كيفي بوده و با ماهيت اكتشافي- بنيادي انجام گرفت جامعه تحقيق شامل اساتيد مديريت ورزشي، مديران شهر ي بودند. بر اساس روش نظرية داده بنياد، مصاحبه ها پس از كدگذاري تجزيه و تحليل شدند، در بخشي ديگر پرسشنامه تهيه شده از مقوله هاي از طريق روش دلفي درسه مرحله به خبرگان داده شد.نتايج نشان داد تفاوت انحراف معيارهاي دور دوم و سوم كمتر از 1 بدست امده كه مي توان به اين نتيجه رسيد كه اين مقوله ها تاييدوبه عنوان شاخص ها ي نهايي تحقيق پذيرفته شدند يافته ها: در بخش كيفي براساس طرح نظام مند داده بنياد، براي تحليل داده هاي كيفي سه مرحله كدگذاري باز، كدگذاري محوري و كدگذاري انتخابي انجام شد. كدگذاري باز 1290 ، كدگذاري محور ي 324 و كدگذاري انتخابي 21 كه شامل زير ساختار سياسي، مديريت موثر منابع انساني، زير ساخت عمراني، حكمراني مطلوب شهري، فرهنگ سازي، مطالبات اجتماعي ، دستور العمل هاي نهاد هاي بالادستي ، آموزش و ارتباط، كمپين ها، افزايش ظرفيت هاي اقتصاد ي و تامين مالي، افزايش چابكي سازماني، بازاريا بي اجتماعي، جامعه محوري، خدمات ورزشي، توسعه مشاركت، توسعه پايدار شهري، ضعف هاي مديريتي، موانع حقوقي و قانوني، موانع فرآيندي در سازمان، تحولات محيطي، برنامه عملياتي مي باشد . نتيجه گيري: مديريت شهري بايد در راستاي انعطاف پذيري خود تلاش بيشتري كند و سيستم ياز را گسترش دهد ايجاد فضاي غير رسمي در حين رعايت رسميت ، وحدت رويه ، سلسه مرا تب پايين، قوانين تسهيل كننده ، شفافيت پاسخگويي ، رسانه اجتماعي ، فضاي مشاركت و تمركز بر ايجاد شهرهاي فعال مي تواند باعث عدالت اجتماعي در جامعه شود و فضا را براي توسعه مشاركت نهادها و سازمانهاي عمو مي و مردمي جهت توسعه ورزش همگا ني ايجاد كند .