آسيب‌شناسي آموزش مفهوم خدا به كودكان دوره‌ي پيش‌دبستان

هدف: پژوهش حاضر با هدف آسيب‌شناسي آموزش مفهوم خدا به كودكان دوره پيش‌دبستان از ديدگاه مربيان و ارائه راه‌كار انجام شده است. روش: اين پژوهش به شيوه كيفي و روش داده‌بنياد با رويكرد ظاهرشونده (گليزري) انجام پذيرفته است. ابزار جمع‌آوري داده‌ها، مصاحبه نيمه‌ساختاريافته بوده و به‌منظور گردآوري اطلاعات، با روش نمونه‌گيري هدف‌مند و به‌كارگيري معيار اشباع نظري با 17 نفر از معلمان دوره پيش‌دبستان شهر تهران به‌عنوان مشاركت‌كنندگان اين پژوهش مصاحبه انجام شد. براي به‌دست آوردن اعتبار و روايي داده‌ها از دو روش بازبيني مشاركت‌كنندگان و مرور خبرگان غير شركت‌كننده در پژوهش استفاده شد. تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها در سه مرحله كدگذاري باز، كدگذاري محوري و كدگذاري انتخابي انجام گرفت. يافته‌ها: يافته‌ها نشان‌دهنده استخراج بالغ بر 104 كد باز از مصاحبه‌ها و نيز احصاء 20 كد محوري است كه در 4 كد انتخابي آسيب‌هاي مرتبط با خانواده (با محوريت شناختي، مهارتي، هم‌سويي، مقتضيات زماني و آگاهي ديني)، آسيب‌هاي مرتبط با كودك (با محوريت شناختي، شخصيتي، پرسش‌گري و منابع اطلاعاتي)، آسيب‌هاي مرتبط با معلم (با محوريت شناختي، مهارتي، بينشي و مقتضيات زماني) و آسيب‌هاي مرتبط با محيط (با محوريت محيط فرهنگي، اجتماعي، هم‌سالان و رسانه) دسته‌بندي شده است. نتيجه‌گيري: نتايج نشان‌دهنده آسيب‌هاي مرتبط با كودك، آسيب‌هاي مرتبط با خانواده، آسيب‌هاي مرتبط با معلم وآسيب‌هاي مرتبط با محيط است.