ارائة چارچوبي براي مديريت ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻧﺴﺎﻧﻲ در ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎى مناطق آزاد اﻳﺮان با رويكرد ﻓﺮاﺗﺮﻛﻴﺐ

هدف: در كنار علل ناكامي سازمان‏هاي مناطق آزاد در تحقق برخي اهداف تعيين‌شده، سياست‌هاي منابع انساني كه به نوعي الگوبرداري از سياست‏ها و رويه‏هاي جاري در سازمان‏هاي سنتي است عامل مغفول‏ماندة اين حوزه محسوب مي‏شود. بنابراين، هدف پژوهش حاضر ارائة چارچوب مديريت منابع انساني سازمان‏هاي مناطق آزاد است. روش پژوهش: روش ﭘﮋوﻫﺶ، از ﻧﻈﺮ ﭘﺎراداﻳﻢ، ﺗﻔﺴﻴﺮي و از ﻟﺤﺎظ ﮔﺮدآوري دادهﻫﺎ آميخته است و با تكنيك فراتركيب اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. ده‌هزار و پانصد عنوان پژوهش مرتبط ﺑﻪ روش ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪاي و ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﺑﺮرﺳﻲ اﺳﻨﺎد و ﻣﺪارك‌ـ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻟﻪﻫﺎ، ﻛﺘﺎبﻫﺎ، ﻛﻨﻔﺮاﻧﺲﻫﺎ، ﭘﺎﻳﮕﺎهﻫـﺎي ﻣﻌﺘﺒـﺮ ﻋﻠﻤـﻲ‌ـ در ﺑـﺎزة زﻣﺎﻧﻲ 1970 ﺗﺎ ٢٠٢٠ ﺟﻤﻊآوري و با بررسي ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎي مختلف 10372 مورد حذف و 128 مورد وارد تحليل شد. به منظور اعتبارسنجي الگوي حاصل، با استفاده از دو پرسشنامه، از نظرات چهل ﻧﻔـﺮ از خبرگان دانشگاهي و سازماني مناطق آزاد استفاده شد. يافته‌ها: در نهايت، پنج بُعد برنامه‌ريزي نيازهاي منابع انساني، جذب و انتخاب، به‌كارگيري، توسعه و به‌سازي، و حفظ و نگهداشت به عنوان چارچوبي براي مديريت منابع انساني در سازمان‌هاي مناطق آزاد شناسايي شد. نتيجه: استفاده از اين چارچوب به سازمان‏هاي مناطق آزاد كمك مي‌كند تا منابع انساني خود را به صورت علمي و تخصصي راهبري و مديريت كنند و از مزاياي آن بهره‌مند شوند