بررسي تأثير نظارت غير مستقيم بر رضايت شغلي كاركنان با تأكيد بر نقش انگيزة دروني و توانمندسازي روان‌شناختي در شرايط دوركاري در زمان كرونا (مورد: معلمان آموزش‌وپرورش مقطع متوسطة شهر تهران)

هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير نظارت غير مستقيم بر رضايت شغلي معلمان در زمان دوركاري كرونا با تأكيد بر انگيزة دروني و توانمندسازي روان‌شناختي آنان بود. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي، از نظر روش گردآوري اطلاعات توصيفي پيمايشي،به جهت زماني مقطعي و به لحاظ نوع ارتباط بين متغير‌ها يك تحقيق همبستگي است. جامعة مورد مطالعه معلمان آموزش‌وپرورش دورة متوسطه شهر تهران به تعداد 480 نفر و نمونه از نوع خوشه‌اي در دسترس با حجم 214 نفر بود. روش گردآوري داده‌ها پرسشنامة طراحي‌شده توسط كروز و همكارانش (2022) و ريتولد و همكارانش (2022) با طيف پنج‌گزينه‌اي ليكرت بود و تجزيه‌‌وتحليل داده‌ها از طريق نرم‌افزار Lisrel 8.8 - SPSS 26 و با استفاده از مدل‌سازي معادلات ساختاري صورت گرفت. نتايج نشان داد بين نظارت غير مستقيم بر رضايت شغلي با نقش ميانجي انگيزة دروني و بين نظارت غير مستقيم بر رضايت شغلي با نقش ميانجي توانمندسازي روان‌شناختي و بين توانمندسازي روان‌شناختي بر رضايت شغلي و انگيزة دروني بر رضايت شغلي و در نهايت بين نظارت غير مستقيم بر رضايت شغلي رابطة معنادار و مثبت وجود دارد.