تاثير جلبك قرمز بر بافت شناسي معده، كبد و برخي فاكتورهاي رشد تيلاپياي نيل (Oreochromis niloticus) طي جايگزيني در جيره غذايي

هدف: تحقيق حاضر با هدف تاثير جايگزيني جلبك قرمز در جيره غذايي بر هيستومورفولوژي معده، كبد و برخي فاكتورهاي رشد تيلاپياي نيل انجام گرفته است.  مواد و روش‫ها: ماهيان تيلاپياي نيل پس از آماده سازي به‫مدت ۸ هفته با جيره هاي حاوي صفر، 3 ، 6 و 9 درصد وزن غذا به‫وسيله جلبك قرمز با سه تكرار در هر تيمار تغذيه شدند. پس از پايان دوره ماهيان بي‫هوش شده و پس از باز كردن محوطه شكمي ضمن اندازه‫گيري برخي فاكتورهاي رشد، نمونه بافتي به اندازه 5/0 سانتي‌متر از قسمت مياني معده و كبد برداشت و در محلول ثبوتي فرمالين بافر ۱۰ درصد قرار داده شدند. مراحل معمول آماده سازي بافت شامل آبگيري با الكل، شفاف سازي با گزيلول، بلوك‌گيري با پارافين، برش‫گيري به ضخامت 4 تا 6 ميكرون و رنگ‌آميزي در نهايت مطالعه با ميكروسكوپ نوري انجام گرفت. همچنين جهت آناليز آماري داده‫ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ استفاده شد. نتايج: نتايج مطالعات ميكروسكوپي و آناتوميكي معده، كبد و برخي فاكتورهاي رشد دستگاه گوارش نشان از بهبود و افزايش فاكتورهاي اندازه‫گيري شده مانند درصد افزايش وزن به‫ويژه در گروه دريافت كننده جيره غذايي حاوي 9 درصد جلبك قرمز بوده است.  نتيجه گيري: امكان استفاده از جلبك قرمز در جيره غذايي تيلاپياي نيل در سطح مذكور فاقد عوارض جانبي و نيز كاربرد آن باعث بهبود پارامترهاي بافتي و رشد مي‫شود. لذا استفاده از آن درجيره آبزيان يك راه‫كار ارزشمند جهت مديريت هزينه تغذيه و بهبود عمل‫كرد مزارع آبزي پروري به‫ويژه در گونه هاي تجاري باشد.