پيش‌بيني رفتارهاي آشفته خوردن بر اساس تمايزيافتگي خود و بهوشياري در نوجوانان مبتلا به ديابت

مقدمه: ديابت يك سندرم متابوليك مزمن و شايع‌ترين اختلال آندوكرين است، علاوه بر مشكلات جسماني مشكلات روحي و رواني زيادي براي بيمار ايجاد مي‌نمايد. بر همين اساس درمان‌هاي امروزي روشي تركيبي از درمان فيزيولوژيكي و روان‌شناختي را پيش روي اين بيماران قرار مي‌دهند؛ بنابراين پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش مؤلفه‌هاي تمايزيافتگي خود و بهوشياري در رفتارهاي خوردن آشفته در نوجوانان مبتلا به ديابت صورت گرفت.روش: اين مطالعه كاربردي و شامل نمونه‌اي 88 نفره از تمام نوجوانان مبتلا به ديابت مراجعه‌كننده به كلينيك تخصصي ديابت بود كه با رعايت ملاك‌هاي ورود و خروج به صورت در دسترس با استفاده از آزمون‌هاي رفتارهاي آشفته خوردن (گارنر و همكاران، ۱۹۸۲)، تمايزيافتگي خود (DSI) (اسكورن و فريدلندر، 1998) و بهوشياري (بائر و همكاران، ۲۰۰۶) در محدوده 12 تا 18 سال اجرا گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با روش‌هاي آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطي (رگرسيون گام به گام) انجام شد.نتايج: تركيب خطي متغيرهاي پيش‌بين با رفتارهاي خوردن آشفته همبستگي چندگانه (r = 0.471, p 0.01) داشت. تمايزيافتگي خود با بتاي 0.191 و بهوشياري با بتاي 0.188 در سطح p 0.01 معني‌دار بودند.بحث و نتيجه‌ گيري: نتايج نشان داد، تمايزيافتگي خود و بهوشياري نقش مؤثر و معناداري در پيش‌بيني رفتارهاي آشفته خوردن در نوجوانان مبتلا به ديابت دارند؛ لذا، پيشنهاد مي‌شود اجراي برنامه‌آموزشي جهت افزايش آگاهي و بهوشياري، براي نوجوانان ديابتي به عنوان روشي مؤثر در بهبود اختلال خوردن آشفته به كار گرفته شود.