دژ سنگي طزره دامغان : سازه اي پدافندي و چندمنظوره

محدوده اين پژوهش بررسي سازه اي برخوردار از موقعيت پدافندي و جايگاه ژئواستراتژيك در ايران است كه با مولفه هاي ويژه خود چون: توان دفاعي، جغرافياي بازدارنده، اشراف محيطي و اتصال گذرگاهي، نقش مهمي در پدافندغيرعامل سكونتگاه هاي انساني داشته است. قلعه باستاني طزره دامغان يكي از بناها و شبكه هاي پيشگيرانه پدافندي ايران است كه ناشناخته باقي مانده است. اين قلعه در پيوست با تحولات تاريخي و جغرافيايي، مانع آسيب پذيري جامعه انساني و موجد تقويت امنيت محلي بوده است.هدف اين تحقيق، با استفاده از روش مشاهدات ميداني و مطالعات تحليلي، موقعيت سنجي و تفسير مباني پدافندي قلعه طزره دامغان و جهات اهميت پدافند غيرعامل آن است. يافته هاي پژوهش حكايت از آن دارند كه ويژگي چند وجهي و تدافعي اين دژ ، آن را از جنبه عناصر پدافند غيرعامل مانند: مكان يابي جغرافيايي، پوشش و پنهان سازي تاسيسات، موانع تراشي و بهره مندي از ديواره هاي حفاظتي حائز اهميت نموده است. به نحوي كه لايه بندي دفاعي و تدابير پدافندي، مكانيت قلعه را در موقعيتي برتر قرار داده است.