الگوي معماري مشاركت شبكه‌اي نخبگان علمي در سياستگذاري علم و فناوري در ايران

در اين پژوهش الگويي به منظور طرح‌ريزي معماري و ساختار مشاركت نخبگان علمي در سياستگذاري علم و فناري ارائه شده است. براي رسيدن به اين الگو مبتني بر رويكرد تفسيري از روش تحليل مضمون استفاده شده است. در الگوي ارائه شده مبتني بر تحليل‌هاي صورت گرفته و نيز بافتار نخبگي علمي در كشور، اينگونه نتيجه‌گيري شده كه اين شبكه بايد لايه‌بندي و بخش‌بندي داشته باشد و اين لايه‌ها و بخش‌ها در نقاطي به يكديگر متصل مي‌شوند. رسميت و انعطاف در نواحي مختلف شبكه متفاوت است و ابزارها و ساز و كارهاي ارتباطي نيز مبتني بر اين رسميت و كاركردهاي مورد نياز بكارگرفته مي‌شوند. بر اساس ويژگي بافتاري ديگري كه در نخبگان علمي وجود دارد، عمق، عرض و كيفيت مشاركت در شبكه بايد كنترل شود و نهايتاً اينكه رسيدن به اهداف شبكه مستلزم گفتمان‌سازي و مفاهمه بين اجزاي مختلف شبكه است.