نقش و جايگاه دانشگاه‌ها‌ در اكوسيستم استاني توسعه دانش بنيان: چارچوب نظري و كاربردهاي آن براي استان آذربايجان غربي

توسعه ملي پيامد توسعه محلي و استاني است. در عصر حاضر كه به عصر دانايي مشهور است، توسعه محلي و استاني صرفاً در چارچوب اكوسيستم استاني توسعه دانش بنيان اتفاق مي‌افتد. در بسياري از كشورهاي توسعه يافته، دانشگاه‌ها مهمترين كنشگران و ذي نفعان اين اكوسيستم هستند. اما نقش و جايگاه دانشگاه‌هاي ايران در اين نوع اكوسيستم‌ها چندان روشن نيست و به نظر مي‌رسد نقش و جايگاه مطلوبي نداشته باشند. بنابراين، هدف مقاله حاضر راستي آزمايي اين فرضيه ‌است. براي اين منظور از تكنيك «تحليل تعاملات ذي نفعان» و داده‌هاي مطالعه استان آذربايجان غربي استفاده شده‌است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه دانشگاه‌هاي استان آذربايجان غربي نقش و جايگاه شايسته‌اي در اكوسيستم توسعه دانش بنيان اين استان ندارد. درواقع، چنين اكوسيستمي در اين استان به صورت خيلي ضعيف شكل گرفته‌ است.