روش در نقد فيلم براساس مباني ديني

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي روش در نقد فيلم براساس مباني ديني است. اين پژوهش با در نظر داشتن مباني فلسفه ديني (فلسفه محض و فلسفه هنر) به‎دنبال پاسخ به اين پرسش است كه روش‌هاي انتقادي در فيلم چه امكاناتي در اختيار افراد قرار مي‎دهند و احيانا چه محدوديت‌هايي دارند؟روش‌: پژوهش حاضر به روش توصيفي تحليلي انجام شده و در اين پژوهش مطالعه بر روي متون مكتوب و فيلم (به‌مثابه متن تصويري) صورت مي‌گيرد كه از زمره پژوهش اسنادي است.يافته‌ها: بررسي توصيفي تحليلي در اين باره نشان مي‌دهد كه تلفيق دو روش نئوفرماليسم و ساختارگرايي، با ملحوظ داشتن مباني اسلامي امكانات مناسبي را در سه حوزه تحليل، تفسير و ارزش‌گذاري فيلم فراهم مي‌كند. اشكال‎ها و كاستي‌هاي نشانه‌شناسيِ ساختارگرا در تحليل متن يك فيلم را مي‌توان با امكاني كه نئوفرماليسم در تحليل تفصيلي و دقيق زيبايي‌شناسانه در اختيار مي‌گذارد برطرف كرد و محدوديت‌هاي نئوفرماليسم در ساحت معنايي فيلم را با امكاني كه ساختارگرايي از طريق مفاهيم دلالت تصريحي و ضمني و محور همنشيني و جانشيني فراهم مي‌كند، جبران كرد.نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد براي استفاده از امكاناتِ هر دو روش نئوفرماليسم و ساختارگرايي بهتر است به تكميل و اصلاحاتي در مباحثي چون كوچك‌ترين واحد ساختاري فيلم، معناي ضمني نشانه‌ها، عناصر فرامتني ازجمله نيت مؤلف در كشف معنا و نيز معيارهاي ارزيابي فيلم پرداخت.