اولويت‌يابي سياست ديپلماسي شهري در مشهد الرضا عليه السلام؛ از هدف‌گذاري تا سياست گذاري

با افزايش نقش شهرها به عنوان محور ارتباطات در حكمراني جهاني، ديپلماسي كارآمد شهري به مثابه ابزاري در راستاي توسعه روابط اقتصادي، فرهنگي، علمي، مذهبي، سلامت و...به منظور تأمين منافع شهري و ملي اهميت روزافزوني يافته است.در ميان شهرهاي ايران، شهر مشهد با زمينه فرهنگي مذهبي و موقعيت جغرافيايي متمايز از كاركردها و فرصت‌هاي چندگانه‌اي در ديپلماسي شهري برخوردار است كه سياستگذاري هدفمند شهري در اين حوزه را ضروري مي‌سازد. از اين‌رو در پژوهش حاضر به منظور شناسايي و اولويت‌يابي اهداف و سياست‌هاي مطلوب در حوزه ديپلماسي شهري مشهد، با بهره‌گيري از مطالعات اسنادي و روش گروه متمركز ضمن مسأله شناسي، به هدف‌گذاري و صورت‌بندي سياستهاي كلي و اجرايي متناظر با مسائل محوري ديپلماسي شهري مشهد پرداخته شده است. يافته‌ها حكايت از آن دارد كه اهداف و سياستهاي ناظر به حل مسائل داخلي(مسائل مربوط به خلأ شناختي، معرفتي نسبت به ظرفيت ها(مسأله خودآگاهي)،نابساماني اقتصاد سياسي و حكمراني تمركزگراي محافظه‌كارانه) بيش از سياست‌هاي ناظر به رفع مسائل تحميلي خارجي(تحريم‌هاي بين المللي) در شكل‌گيري ديپلماسي موفق و پيشرو شهري مشهد اولويت داشته و از ميان سياست‌هاي ناظر به مسائل داخلي نيز، سياستهاي معطوف به خودآگاهي نسبت به ظرفيت‌ها و فرصت‌هاي شهر مشهد مانند «ايجاد زمينه ها و بسترهاي ارتباطي مناسب به منظور تعارف(شناخت متقابل) كنشگران فرهنگي، علمي و اقتصادي از ظرفيت هاي مشترك»، «ارتقاء سطح آگاهي و شناخت شهروندان نسبت به پيشينه تاريخي شهر مشهد و ظرفيت ها و منابع فرهنگي و اقتصادي متنوع آن»، «ترسيم و ارائه روايت منسجم از شهر»، « كادرسازي و بسط مطالعات تخصصي بوم مبنا » و... در ديپلماسي شهري در درجه اهميت بالاتري قرار دارد.