انقلاب بلاكچين در صيانت [فرا ] حقوقي از داده‎هاي حساس (مطالعه موردي: اطلاعات ژنتيكي انساني)

اطلاعات ژنتيكي انساني، به ‌مثابه گنجينه حيات شاهكار خلقت، به حفاظت حداكثري نياز دارد كه ضمن امكان بهره‎برداري در مقاصد علمي و بهبود كيفيت زندگي، حركت اين داده‌هاي بكر و منحصربه‏ فرد را در مسير توسعه پايدار تضمين كند. در فرايند تقنين مقررات حمايتي، در مقياس ملي و بين‌المللي، به اين مطلب توجه شده است؛ اما در عرصه عمل، چندان كفايت و كارآمدي از خود نشان نداده است، به‎طوري كه زمزمه‌هاي دست‏بردزني به اطلاعات ژنتيكي انساني در عصر حاضر، بيش از پيش به گوش مي‌رسد. در اين ميان، تدوين راه‏كارهاي حقوقي به‌‎منظور پركردن خلأهاي موجود در اسرع وقت، به ‎لحاظ صعوبت و اطاله قانون‌گذاري، گزينه‎اي مردود به نظر مي‎آيد. فناوري زنجيره بلوكي (بلاكچين) از بسترهاي نوظهوري است كه با وجود نوپايي، جاي خود را در عرصه‎هاي مختلف باز كرده و همچنان در حال كشورگشايي است. به‎اجمال، چنين به ذهن مي‎رسد كه ظرفيت‎هاي بي‎نظير اين فناوري، مي‎تواند همان حلقه مفقوده‌اي باشد كه علم حقوق را در مسير تنظيم و تعديل روابط انساني براي حفاظت از اطلاعات حساس هدايت مي‎كند. ابزار فناوري مي‌تواند در نظارت و صيانت از اين اطلاعات كارآمد باشد. بديهي است كه شكل‎گيري و تحكيم اين تعامل دوجانبه، به بسترسازي هوشمندانه‎اي نياز دارد كه جز با شناخت ابعاد اين دو عرصه، علم حقوق و علم فناوري، ميسر نخواهد بود. بنابراين، نگاشته‌ پيش ‌رو، با بحث از حمايت عملياتي از منابع ژنتيكي انساني، وجهه و رويكرد كاربردي خود را عيان مي‎كند. اين چهره با طراحي يك نظام حمايتي مختلط (حقوقي و فراحقوقي) در تأمين نظم ساختاري مورد نياز مسئله‎ پژوهش، به حد اعلاي خود مي‌رسد.