عوامل مؤثر بر تحول‌ آفريني نظام آموزش عالي ايران در حوزه‌ آموزش علوم انساني

اين پژوهش با هدف شناسايي الزامات خرد و كلان تحول‌آفريني نظام آموزش عالي ايران در حوزه آموزش علوم انساني انجام شد. روش تحقيق آميخته اكتشافي بود كه در مرحله كيفي، از روش تحليل محتوا و در مرحله كمي معادلات ساختاري بوده است. جامعه آماري خبرگان و آگاهان تحول‌آفريني نظام آموزش عالي ايران مي‌باشند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند و گلوله برفي 214 نفر از نخبگان حوزه آموزش عالي دانشگاه‌هاي شهر كرمانشاه به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه نيمه‌ساختاريافته و پرسشنامه محقق‌ساخته بود. جهت سنجش روايي از محتوايي و براي پايايي پرسشنامه از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شده است. روش آماري در مرحله كمي الگويابي معادلات ساختاري بوده است. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه الزامات كلان تحول‌آفريني عبارت‌اند از عوامل سرمايه‌اي، توسعه‌اي، فرهنگي، محيطي و انگيزشي و الزامات خرد تحول‌آفريني نيز عبارت‌اند از: آزاد‌انديشي، به‌روزرساني اطلاعات، نيروي دانشي ماهر، بازاريابي دانش، تجاري‌سازي دانش، انتقال دانش، توسعه دانش، فرهنگ‌سازي قوي دانش، ارزش‌آفريني دانش، تقويت فرهنگ‌پذيري دانش، پژوهش‌محوري، رقابت علمي، مفهوم‌سازي دانش، تشويق علمي، كيفيت خدمات دانشي و حمايت دانشي.