تأثير عوامل مهارت‌هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات بر خلاقيت نوآورانه با نقش ميانجي هوش تجاري دانشجويان

هدف از اين تحقيق تعيين تأثير عامل ‌هاي مختلف مهارت ‌هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات بر خلاقيت نوآورانه و تعيين تأثير هوش تجاري به‌عنوان متغير ميانجي بوده است. جامعه آماري تحقيق شامل كليه دانشجويان دانشگاه فني‌وحرفه‌اي استان مازندران در سال تحصيلي 99-1398 به تعداد 14888 نفر بوده كه از آموزش كل هر دانشگاه در سال تحصيلي 99-98 درخواست و اعلام گرديد. نمونه آماري تحقيق با استفاده از فرمول كوكران به تعداد 376 نفر انتخاب شد. ابزار پژوهش شامل سه پرسشنامه استاندارد فناوري اطلاعات و ارتباطات (محمودي،1392) كه داراي 66 گويه و در هفت بعد است و پرسشنامه هوش تجاري (Prvvych et al., 2012) كه داراي 31 گويه است و پرسشنامه خلاقيت نوآورانه (Del Elo Houghton, 2008) كه شامل سه بعد و 17 گويه تدوين گرديد، استفاده شد. پايايي پرسشنامه‌ها با استفاده از آلفاي كرونباخ مهارت‌هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات (0.963)، خلاقيت نوآورانه (0.933)، هوش تجاري (0.839) به دست آمد. نتايج تحقيق نشان داد هوش تجاري ارتباط بين مهارت‌هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات و خلاقيت نوآورانه را ميانجي‌گري مي‌نمايد. عوامل (فردي، نگرشي، آموزشي، فني، اقتصادي، محيطي و انساني) بر خلاقيت نوآورانه با توجه به نقش ميانجي هوش تجاري دانشجويان دانشگاه‌هاي فني‌وحرفه‌اي استان مازندران تأثير دارد.