اثربخشي آموزش سرمايه روان‏ شناختي بر جامعه ‏پذيري سازماني و فرسودگي شغلي كاركنان آموزش و پرورش

اين پژوهش با هدف اثربخشي آموزش سرمايه روان ‏شناختي بر جامعه‏پذيري سازماني و فرسودگي شغلي كاركنان آموزش و پرورش خرم‏آباد انجام شد. روش پژوهش نيمه ‏آزمايشي بوده و طرح آن از نوع پيش ‏آزمون- پس‏آزمون و پيگيري با گروه گواه (كنترل) مي‏ باشد. جامعه آماري پژوهش تمامي كاركنان آموزش و پرورش خرم ‏آباد كه تعداد آن‏ها در زمان انجام پژوهش در حدود 1534 نفر بوده است. نمونه آماري تحقيق به تعداد 30 نفر (به دليل نيمه‏ آزمايشي بودن تحقيق) بصورت نمونه‏ گيري هدفمند انتخاب و بصورت گمارش تصادفي در گروه‏ هاي آزمايش و گواه گمارده شده است. ابزار گردآوري اطلاعات شامل پرسشنامه جامعه ‏پذيري سازماني Taormina (1994) و فرسودگي شغلي Maslach و همكاران (1996) بود. روش تحليل داده‏ها به روش آزمون تحليل كوواريانس انجام گرفت. نتايج آزمون تحليل كوواريانس نشان داد كه ميانگين هاي تعديل‏ شده نمرات جامعه‏پذيري و فرسودگي شغلي افراد در گروه آزمايش و گواه، تفاوت معناداري با يكديگر دارند. جامعه ‏پذيري (4.391) F= و (0.04) P=؛ فرسودگي شغلي: (29.339) F= و (0.001) P =كه در سطح 0.05 معنادار بوده است. استفاده از آموزش سرمايه روان ‏شناختي موجب افزايش جامعه‏ پذيري سازماني وكاهش فرسودگي شغلي كاركنان خواهد شد؛ بنابراين مي‏توان از آموزش سرمايه روان‏ شناختي جهت تقويت رفتار جامعه ‏پذيري سازماني كاركنان آموزش و پرورش و كاهش فرسودگي شغلي آنان استفاده نمود.