سياسي‌شدن هويت‌هاي قومي و مذهبي از منظر مباني نظري ثبات سياسي در مصر بعد از بهار عربي (2011-2022)

يكي از مهم‌ترين مباحث و موضوعات در جامعه شناسي جديد، «سياست هويتي» است. سياست هويتي در اشاره به سياسي شدن هويت‌هاي قومي، فرهنگي، زباني، مذهبي و فعاليت و مشاركت سياسي گروه‌هاي قومي -مذهبي براي پيگيري خواسته‌ها، حقوق شهروندي و تعيين سرنوشت خود به كار مي‌رود. در چند دهه‌ي اخير خاورميانه به مهم‌ترين منطقه‌ي كانوني تروريسم و خشونت‌هاي قومي-مذهبي بدل شده است. با شروع دومينوي ناآرامي در سرزمين‌هاي عربي در سال 2011، مصر از اولين دولت‌هاي عرب بود كه به‌عنوان خاستگاه و نقطه‌ي آغاز اين طغيان‌ها دستخوش تحولات سياسي و اجتماعي شد. در اين پژوهش با استفاده از روش توصيفي-تحليلي محقق از مدل نظري «دولت-ملت سازي» استفاده نموده است تا به مهم‌ترين علل سياسي شدن هويت‌هاي قومي و مذهبي در مصر بعد از بهار عربي پاسخ دهد؟ يافته‌ها نشان مي‌دهد علل سياسي شدن هويت‌هاي قومي و مذهبي ارتباط مستقيمي با مباني نظري ثبات سياسي در اين كشور آفريقايي دارد . كشور مصر با برخورداري از جامعه‌ي مدني نسبتا قوي توانست مرحله‌ي گذار را طي كند و پس از انقلاب در شاخص‌هايي چون ثبات سياسي، تعدد احزاب، نرخ بيكاري، نرخ تورم، نرخ فقر و دسترسي به اينترنت پيشرفت داشته ‌باشد. اما علي‌رغم اين پيشرفت‌ها، نبود اجماع در تبيين هويت ملي، خلل در انتقال با ثبات قدرت و گستره عميق و وسيع فعاليت ارتش به عنوان موانعي براي پروسه دولت-ملت‌سازي موفق در مصر هنوز مشهود است.