مقايسه اثر دهان‌شويه‌هاي به‌ليمو و كلرهگزيدين بر ژنژيويت ناشي از پلاك در بيماران دانشكده دندان‌پزشكي ساري؛ يك كارآزمايي باليني تصادفي يك‌ سو كور

سابقه و هدف: ژنژيويت ناشي از پلاك شايع‌ترين نوع ژنژيويت و حاصل انباشت پلاك‌هاي باكتريايي است. دهان‌شويه كلرهگزيدين از روش‌هاي قديمي و مؤثر درمان اين بيماري است. با توجه به اثرهاي منفي دهان‌شويه‌هاي شيميايي و روي آوردن به عصاره‌هاي گياهي، در اين مطالعه، اثرهاي ضد التهابي دهان‌شويه‌هاي به‌ليمو و كلرهگزيدين در بيماران مبتلا به ژنژيويت ناشي از پلاك مقايسه شد. مواد و روش‌ها: در اين كارآزمايي باليني تصادفي يك ‌سو كور، 72 بيمار مبتلا به ژنژيويت مزمن ژنراليزه ناشي از پلاك به صورت تصادفي، به 3 گروه 24 نفره دريافت‌ كننده دهان‌شويه‌هاي به‌ليمو، كلرهگزيدين و پلاسبو تقسيم شدند. شاخص‌‌هاي لثه‌اي (GI)، پلاك (PI) و خون‌ريزي حين پروبينگ (BOP) براي دندان‌هاي رمفورد هر بيمار در روز 0، 7 و 21 اندازه‌گيري شد و در نرم‌افزار SPSS ver 22 وارد شدند. مقايسه قبل و بعد در هر گروه با آزمون تي زوجي يا معادل ناپارامتريك آن براي GI و PI و آزمون مك نمار براي BOP انجام شد. مقايسه بين‌ گروهي با آزمون تي مستقل و ANOVA يك‌طرفه براي GI و PI و كاي‌اسكوئر براي BOP انجام شد. مقايسه نتيجه درمان بين دفعات مختلف اندازه‌گيري، با آزمون آناليز واريانس تكرار شونده براي GI و PI و آزمون كوكران براي BOP انجام شد. يافته‌ها: طي تمام دوره‌هاي مطالعه، GI، PI و POB در هر 3 گروه كاهش معني‌داري داشتند (P 0/001). بيش‌ترين و كم‌ترين كاهش اين شاخص‌ها به ترتيب، در گروه كلرهگزيدين و پلاسبو رخ داد (P 0/001). استنتاج: دهان‌شويه به‌ليمو كارآمدتر از كلرهگزيدين نيست؛ اما با توجه به اختلاف اندك آن‌ها، مي‌تواند در درمان ژنژيويت، جايگزين كلرهگزيدين شود.