بررسي مقايسه‌اي شيوع ريسك فاكتورها و اتيولوژي سكته مغزي ايسكميك جريان خون قدامي و خلفي مبتني بر سيستم ثبت اجراي ايمن درمان در سكته مغزي در بيمارستان بوعلي سيناي ساري 1399-1401

سابقه و هدف: سكته مغزي ايسكميك بر اساس محدوده عروقي درگير به دو گروه ايسكمي جريان خون قدامي و خلفي تقسيم مي‌شود.اگرچه عوامل خطر سكته شناخته شده است، ارتباط عوامل خطر و اتيولوژي با محدوده عروقي درگير نامشخص است. اين مطالعه با هدف بررسي مقايسه‌اي شيوع ريسك فاكتورها و اتيولوژي سكته مغزي جريان خلفي و قدامي انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي با مرور داده‌هاي 459 مورد سكته مغزي ثبت شده در سيستم ثبت اجراي ايمن درمان در سكته مغزي در دوره 2 ساله 1401-1399 در بيمارستان بوعلي سيناي ساري اجرا شد. متغيرهاي پژوهش ريسك فاكتورهاي عروقي، علت زمينه‌ساز، شدت سكته مغزي و محدوده عروقي درگير بودند. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS20 در سطح معني‌داري P 0/50 آناليز شدند. يافته‌ها: از بين 459 بيمار 239 نفر (52/51 درصد) زن بودند. درگيري جريان خون قدامي در 309 نفر (74/82 درصد) و جريان خون خلفي در 93 نفر (22/76 درصد) گزارش شد. ميانگين سني بيماران دو گر13/08± 70/28 در مقابل 13/94± 69/73) مشابه بود (P=0/40). درصد استروك‌هاي شديد در درگيري جريان خون قدامي بيش‌تر بود (23/52 درصد در مقابل 13/09 و 0/40=P). ديابت و رويداد كارديوآمبوليك در درگيري جريان خون خلفي بدون اختلاف معني‌دار، شايع‌تر بود (0/08=P و 0/10=P). استنتاج: سكته مغزي ايسكميك جريان خون خلفي و قدامي از نظر ريسك فاكتورها و اتيولوژي تفاوت قابل ملاحظه‌اي ندارند. محدوده عروقي درگير به تنهايي نمي‌تواند معيار ارزيابي و انتخاب نوع درمان سكته مغزي باشد.