بررسي اثرعصاره آبي و الكلي ريشه گياه روناس در تمايز سلول هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان رت به سلول هاي استخواني

سابقه و هدف: تمايز استخواني سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي نقش مهمي در مهندسي بافت استخوان و پزشكي بازساختي ايفا مي‌كند و كشف تركيبات طبيعي كه ممكن است اين فرآيند را بهبود بخشد ضروري است. اين مطالعه با هدف بررسي پتانسيل استخوان‌زايي عصاره‌هاي آبي و الكلي مشتق شده از ريشه روبيا تنكتوروم (روناس) بر روي سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از مغز استخوان موش صحرايي (BM-MSCs) انجام شد. مواد و روش‌ها: از ريشه گياه روناس عصاره‌هاي آبي و الكلي تهيه شد. سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان موش جدا و كشت داده شدند و تمايز استخواني آن‌ها در حضور غلظت‌هاي مختلف عصاره ها با استفاده از رنگ‌آميزي آليزارين رد و فعاليت آلكالين فسفاتاز (ALP) ارزيابي شد. اثر سيتوتوكسيك عصاره ريشه روناس با استفاده از روش MTT مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: سنجش MTT نشان داد كه عصاره ريشه روناس در غلظت 1000 ميكروگرم بر ميلي ليتر سيتوتوكسيك است. علاوه بر اين، آزمون آليزارين قرمز نشان دهنده بيشترين شدت رنگ در غلظت‌هاي 1 و 10 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر در روز چهاردهم بود. از نظر القاي تمايز استخواني كه از طريق آزمايش آلكالين فسفاتاز اندازه‌گيري شد، عصاره‌هاي آبي و الكلي هر دو در غلظت‌هاي 1 و 10 ميكروگرم در ميلي‌ليتر (14/9 و 14/57 برابر براي عصاره آبي و تقريباً 7/37 و 7 برابر براي عصاره الكلي) منجر به افزايش قابل‌توجهي در فعاليت آلكالن فسفاتاز در مقايسه با كنترل منفي شدند. استنتاج: اين مطالعه اثرات استخوان‌زايي عصاره ريشه روناس را مشخص مي‌كند و بر پتانسيل آن‌ها به‌عنوان عوامل طبيعي در ترويج بازسازي استخوان و كاربردهاي مهندسي بافت تاكيد مي‌كند. تحقيقات بيش‌تر در مورد مكانيسم‌هاي مولكولي اساسي و مطالعات درون‌تني براي ارزيابي جامع امكان‌سنجي استفاده از اين عصاره‌ها براي اهداف بازسازي استخوان ضروري است.