ريشه‌ها و اشكال مختلف گرايش به خشونت و پرخاشگري در تعاملات اجتماعي و سياسي جامعه ايران

خشونت از نابهنجاري‌هاي موجود در تعاملات اجتماعي و سياسي جامعه، علاوه بر اينكه آرامش و نظم جامعه را به هم مي‌ريزد، پيامدهاي امنيتي بسياري براي كنشگران دارد. جامعه ايران هم نيز از اين قاعده مستثني نيست. چرا كه ايجاد خشونت در تعاملات اجتماعي و سياسي دلايل و ريشه‌هاي بسياري دارد. يكي از مهم‌ترين دلايل گرايش به خشونت، احساس محروميت نسبي اعضاي جامعه است. پژوهش حاضر به دنبال تحليل علل و اشكال مختلف خشونت در تعاملات اجتماعي و سياسي جامعه ايران (اعتراضات پاييز 1401) با استفاده از نظريه محروميت نسبي است. در واقع نويسندگان تلاش خواهند كرد به روش تحليلي ـ توصيفي و با استفاده از داده‌هاي كتابخانه‌اي و اينترنتي به اين پرسش: دليل و ريشه گرايش تعاملات اجتماعي و سياسي در جامعه ايران به خشونت و پرخاشگري چه مي‌باشد؟ پاسخ دهند. براي پاسخ به سؤال فرض شده است؛ افراد جامعه ايران به‌خصوص جوانان احساس مي‌كنند كه با توجه به توانايي‌ها و حقوقي كه دارند (داشته‌ها و هست‌ها)، انتظارات و توقعات (خواسته‌ها و بايدها) آن‌ها برآورده نمي‌شود و با محروميت‌هاي سياسي و اجتماعي مواجه مي‌شوند، فلذا براي احقاق حق خود، به خشونت و پرخاشگري تمايل پيدا مي‌كنند.