نقش هنر در تبيين وحدت وجود از طريق بررسي آثار امام خميني(ره) و مولانا

نظريه‌ وحدت وجود كه يكي از اركان اسلامي و مهم شاخه‌ عرفان نظري و استخوان‌بندي محكم اين مقوله است. اين موضوع از ديرباز مورد بررسي و تحليل صاحب‌نظران و كارشناسان بزرگ عرفان قرارگرفته، و عارفاني چون ابن عربي كه از بنيان‌گذاران عرفان اسلامي و نظريه‌پردازان عرفان نظري مي‌باشند. همچنين مولانا جلال‌الدين محمد بلخي (مولانا) و امام خميني (ره) در دوره معاصر ادامه‌دهندگان راه اين عارف بزرگ بوده و درباره‌ وحدت وجود نظرات مهم و جديدي ارائه داده و آن را به شكل قابل‌تقديري ترسيم كرده‌اند. ولي هنوز اين طرح جاي سخن داشته و سخنان جديدي براي علاقه‌مندان و جويندگان حقيقت دارد؛ وحدت وجود يعني اينكه عالم يكي است و هرچه غيرازآن، مظاهر و تجليلات او هستند و بدون وجود او عالم عدم است، و وجودي ندارد كه اين است مفهوم وحدت در عين كثرت و كثرت در عين وحدت، كه از طريق رسيدن به اين حقيقت، شيفتگان وادي عرفان و سالكان طريق سيروسلوك، در اين سفر معنوي رهنمون به‌سوي حقيقتي واحد شده و آرامشي را كه گمشده‌ ره‌يافتگان به اين وادي است دريافت كرده و با وصل به اين حقيقت به توحيد و اطمينان واقعي نائل مي‌شوند. پژوهش حاضر به روش توصيفي و تحليلي و با تكيه بر داده‌هاي منابع كتابخانه‌اي انجام شده است. يافته‌هاي پژوهش حاكي از اين است كه وحدت وجود يكي از مقوله‌هاي محوري در انديشه‌هاي مولانا و امام خميني(ره) است.اهداف پژوهش:بررسي اهميت هنر در تبيين وحدت وجود.بررسي اصل وحدت وجود در انديشه‌هاي مولانا و امام خميني(ره).سؤالات پژوهش:هنر در تبيين وحدت وجود چه نقشي مي‌تواند داشته باشد؟اصل وحدت وجود در انديشه‌هاي مولانا و امام خميني(ره) چه جايگاهي دارد؟