زيبايي شناسي داستان هاي عرفاني مصور قرآن بر اساس نظرات مكتوب ابن سينا

زيبايي‌شناسي و فلسفۀ هنر يكي از مقوله‌هايي مي‌باشد كه همواره دغدغۀ بسياري از هنر دوستان از ديرباز بوده است. از فيلسوفاني چون ابن‌سينا - شيخ اشراق صدرالمتألهين آثار متعددي به‌جاي مانده است. هرچند كه اين فيلسوفان شرقي اشاره مستقيمي به هنر و زيبايي‌شناسي در آثارشان نكرده‌اند لكن مي‌توان از دل مكتوبات به‌دست آمده مانند شعر، ادبيات، داستان‌هاي رمزي، عرفاني، زيبايي‌شناسي، هنردوستي، لذت و عشق را بيرون كشيد. پژوهش حاضر به روش توصيفي و تحليلي و با تكيه بر داده‌هاي منابع كتابخانه‌اي به رشتۀ تحرير درآمده است. در اين پژوهش سعي شده است كه مروري بر داستان‌هاي رمزي ابن‌سينا داشته باشيم. ابن‌سينا با همه قدرت و احاطه‌اش به فلسفۀ ارسطو و استادي‌اش در شرح و تفسير اقوال و آراي آن حكيم يوناني در اواخر عمر به حكمت اشراق توجه خاصي پيدا كرده است. از اين راه به عرفان و تصوف متمايل شده است و در اين مورد رسالاتي نوشته است كه رساله العشق و نمط دهم از انماط اشارات دليل و گواه اين مطلب است. سه رساله يا داستان رمزي، عرفاني به نام‌هاي حي‌بن‌يقظان، رساله الطير و سلامان و ابسال از وي باقي مانده است. اين سه رساله در شمار آثار اشراقي ابن‌سينا مي‌باشد و نشان‌دهندۀ تمايلات عرفاني وي است. از ميان اين سه اثر حي‌بن‌يقظان، رساله الطير بدون هيچ شكي نوشته ابوعلي سيناست. اما سلامان و ابسال را به بركت شرحي كه خواجه نصيرالدين طوسي بر اشارات نوشته است مي‌شناسيم. هانري كربن اين داستان‌هاي رمزي سه‌گانه را از مسكوك و تجربه عملي ابن‌سينا مي‌داند. اهداف پژوهش:1. بررسي زيبايي‌شناسي در داستان‌هاي رمزي ابن‌سينا.بررسي زيبايي‌شناسي در داستان‌هاي عرفاني مصور قرآن.سؤالات پژوهش:1. منشأ زيبايي در آثار رمزي - عرفاني - فلسفي ابن‌سينا چيست؟زيبايي‌شناسي در داستان‌هاي عرفاني مصور قرآن چه جايگاهي دارد؟