تحليل تلميحات قرآني با تكيه برداستان پيامبران در روضه الانوار خواجوي كرماني

با سيري اجمالي در آثار منظوم و منثور هزار سالۀ فارسي درمي يابيم كه دامنۀ تأثير قرآن و حديث در ادب فارسي چنان ريشه دار و گسترده است و براي دست يابي و جمع و تلفيق و تنظيم آثار بهره ور از قرآن سال ها وقت لازم است. خواجوي كرماني يكي از شاعراني است كه از قرآن و آيات شريفه آن در آثارش بسيار بهره برده است. او از آيات قرآني به شيوه هاي گوناگوني استفاده كرده است و در برخي موارد به اين آيات صيغۀ عرفاني بخشيده است. وي در منظومۀ روضه الانوار به موضوعات متنوعي همچون قصص قرآني، نام پيامبران، قيامت، دوزخ و بهشت، معراج پيغمبر و.. كه داراي بسامد بيشتر مي باشد، بهره جسته است. گاهي در يك بيت شعر ممكن است به بيشتر از يك آيه التفات كند. در اين پژوهش به روش توصيفي و تحليلي آيات قرآني كه در مثنوي روضه‌الانوار به‌كار گرفته شده است، استخراج و بررسي شده و به‌صورت طبقه بندي ارائه گرديده است. طبق بررسي در اين پژوهش، خواجوي كرماني در مثنوي روضه الانوار اشارۀ مستقيم و غيرمستقيم به آيه يا لفظي از قرآن مجيد كرده است، كه طبق اين بررسي نام مقدس خداوند در اين مثنوي  بيشتر از ساير موارد استفاده شده است.اهداف پژوهش:بازشناسي تلميحات قرآني در روضه‌الانوار خواجوي كرماني.تحليل تليمحات قرآني خواجوي كرماني در روضه‌الانوار با تكيه بر داستان پيامبران.سؤالات پژوهش:تليمحات قرآني در روضه‌الانوار خواجوي كرماني چه جايگاهي دارد؟داستان‌هاي قرآني پيامبران در روضه‌الانوار خواجوي كرماني چه بازتابي يافته است؟