تطبيق شاخصه‌هاي آثار طالبوف تبريزي و گرافيك مطبوعاتي كشور برمبناي تفكر مشروطه‌خواهي دوره قاجار

كاركرد اجتماعي زبان باعث بازتاب ايدئولوژي در انحاي مختلف رد، تأييد يا سكوت نسبت به گفتمان مسلط بر جامعه در آثار زباني و ادبي مي‌شود. ميخاييل باختين با نظريۀ گفت‌وگومندي خود بر نقش ايدئولوژيكي زبان در جوامع انساني تأكيد كرده است، گفت‌وگو را اساس زبان مي‌داند. در تاريخ ادبيات فارسي مؤلفه‌ها و نشانه‌هاي اين نظريه را مي‌توان در دورۀ مشروطه بازيافت كه شروع مطالبه‌گري و تزلزل در پايه‌هاي ايدئولوژي نظام مسلط و بستر مناسبي براي شكل‌گيري فرهنگ نقد و گفت‌وگوست. در ميان نويسندگان پيشرو و منتقد اين دوره، آثار طالبوف تبريزي- ازجمله كتاب احمد و مسالك‌المحسنين- از حيث ايجاد نخستين نشانه‌هاي گفت‌وگو و نقد حائز اهميت است. پژوهش حاضر به روش توصيفي و تحليلي و با تكيه بر داده‌هاي منابع كتابخانه اي انجام شده است. مبناي كتاب احمد بر گفت‌وگو نهاده شده و مسالك‌المحسنين نيز از اولين سفرنامه‌هاي خيالي دورۀ مشروطه است كه ساختار مبتني‌بر گفت‌وگوهاي روايي طولاني دارد. اين آثار به دليل عينيت و رويكرد اجتماعي و انتقادي خود، ايدئولوژي مشروطه‌خواهي، قانون‌گرايي، وطن‌دوستي و ارزش‌هاي مدني را در سطوح واژگاني، نحوي و بلاغي بازتاب مي‌دهند؛ اسامي و صفات مهم‌ترين عناصر نشان‌دار زبان براي بيان ايدئولوژي هستند. تفكر مشروطه‌خواه نويسنده در سطح نحوي نسبت به دو سطح ديگر نمود بارزي ندارد و در سطح بلاغي، تمثيل، كنايه و نماد مهم‌ترين شگردهاي ادبي طالبوف براي بيان اوضاع اجتماعي ايران هستند كه باعث قرار گرفتن اين نوشته‌ها در ژانر سياسي مي‌شوند.اهداف پژوهش:بررسي نظريۀ گفت‌وگومندي باختين و مشروطيت در آثار طالبوف و گرافيك معاصر.بررسي نخستين نشانه‌هاي گفت‌وگومندي به معناي نقد سياسي مؤثر در پيشبرد گفتمان نوگرايي.سؤالات پژوهش:نظريۀ گفت‌وگومندي باختين و ايدئولوژي مشروطيت در آثار طالبوف و گرافيك معاصر چه بازتابي يافته است؟نخستين نشانه‌هاي گفت‌وگومندي به معناي نقد سياسي مؤثر در پيشبرد گفتمان نوگرايي چيست؟