اثربخشي روان‌درماني پويشي فشرده و كوتاه‌مدت بر كاهش علائم و مكانيسم‌هاي دفاعي اختلالات شخصيت وسواسي-جبري و اجتنابي

رواندرﻣﺎﻧﯽ ﭘﻮﯾﺸﯽ ﻓﺸﺮده و ﮐﻮﺗﺎهﻣﺪت ISTDP ﯾﮑﯽ از درﻣﺎنﻫﺎي ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺮاي اﺧﺘﻼﻻت ﺷﺨﺼﯿﺖ اﺳﺖ. ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ ﻫﺪف اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ رواندرﻣﺎﻧﯽ ﭘﻮﯾﺸﯽ ﻓﺸﺮده و ﮐﻮﺗﺎهﻣﺪت ﺑﺮ ﮐﺎﻫﺶ ﻋﻼﯾﻢ و ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ اﺧﺘﻼﻻت ﺷﺨﺼﯿﺖ وﺳﻮاﺳﯽ-ﺟﺒﺮي و اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. روش ﮐﺎر ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ در زﻣﺮه ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎي ﺷﺒﻪآزﻣﺎﯾﺸﯽ ﺑﺎ ﻃﺮح ﺗﮏآزﻣﻮدﻧﯽ A-B-A اﺳﺖ. از ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري اﻓﺮاد ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ اﺧﺘﻼلﻫﺎي ﺷﺨﺼﯿﺖ وﺳﻮاﺳﯽ-ﺟﺒﺮي و اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان، 6 ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﺗﺸﺨﯿﺺ دو اﺧﺘﻼل ﺷﺨﺼﯿﺖ وﺳﻮاﺳﯽ-ﺟﺒﺮي و اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ را درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺑﻪ روش ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﯿﺮي ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. اﺑﺰار ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از: ﺳﯿﺎﻫﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﺤﻮري ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ ﻣﯿﻠﻮن-3 MCMI-III، ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺳﺎزوﮐﺎرﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ-40 و ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ ﺳﺎﺧﺘﺎرﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﺮاي اﺧﺘﻼﻻت SCID) DSM). ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ، ﭘﺮوﺗﮑﻞ رواندرﻣﺎﻧﯽ ﭘﻮﯾﺸﯽ ﻓﺸﺮده و ﮐﻮﺗﺎهﻣﺪت ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ روﯾﮑﺮد دواﻧﻠﻮ 2000 ،1995 روي ﻧﻤﻮﻧﻪي ﭘﮋوﻫﺶ اﺟﺮا ﺷﺪ. ﺳﻨﺠﺶ آزﻣﻮدﻧﯽﻫﺎ ﭘﺲ از ارزﯾﺎﺑﯽ ﺧﻂ ﭘﺎﯾﻪ، ﻫﺮ 3 ﺟﻠﺴﻪ ﯾﮑﺒﺎر ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺲ از اﺗﻤﺎم ﺟﻠﺴﺎت درﻣﺎﻧﯽ، 3 ارزﯾﺎﺑﯽ ﭘﯿﮕﯿﺮي ﺑﺎ ﻓﻮاﺻﻞ ﯾﮏﻣﺎﻫﻪ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. دادهﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﻤﻮدار ﭼﺸﻤﯽ و آزﻣﻮن ﻓﺮﯾﺪﻣﻦ و ﻧﺴﺨﻪ 24 ﻧﺮماﻓﺰار SPSS ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺪﻧﺪ. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﺣﺎﺻﻞ از ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ درﻣﺎن رواﻧﭙﻮﯾﺸﯽ ﻓﺸﺮده و ﮐﻮﺗﺎه ﻣﺪت ﺳﺒﺐ ﮐﺎﻫﺶ ﻧﺸﺎﻧﻪ-ﻫﺎي اﺧﺘﻼﻻت ﺷﺨﺼﯿﺖ وﺳﻮاﺳﯽ-ﺟﺒﺮي و اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ ﻣﯽﺷﻮد 0/05 p. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ، اﯾﻦ درﻣﺎن ﺑﺮ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ﭘﺨﺘﻪ، ﻧﺎﭘﺨﺘﻪ و ﻧﻮروﺗﯿﮏ در اﻓﺮاد ﺑﺎ اﺧﺘﻼل ﺷﺨﺼﯿﺖ وﺳﻮاﺳﯽ-ﺟﺒﺮي و اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ ﻣﻌﻨﺎدار ﺑﻮد 0/05 p. ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮي ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه ﻣﯽﺗﻮان ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ درﻣﺎن رواﻧﭙﻮﯾﺸﯽ ﻓﺸﺮده و ﮐﻮﺗﺎهﻣﺪت ﺑﺮ ﮐﺎﻫﺶ ﻋﻼﯾﻢ و ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ اﺧﺘﻼﻻت ﺷﺨﺼﯿﺖ وﺳﻮاﺳﯽ-ﺟﺒﺮي و اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﻌﻨﺎداري دارد.