اثر تمرينات ورزشي ثبات مركزي بر ميزان فعالسازي عضلات شكمي و انعطاف پذيري كمر مردان داراي كمردرد مزمن اختصاصي

مقدمه: فتق ديسك كمر شايع ترين دليل اختصاصي كمردرد مزمن است و تمرين درماني يكي از اهداف مديريت آن مي باشد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر تمرينات ثبات مركزي بر ميزان فعالسازي عضلات شكمي و انعطاف پذيري كمر مردان مبتلا به كمردرد مزمن اختصاصي بود.روش كار:  آزمودني هاي اين كارآزمايي باليني، 20 مرد جوان و ميانسال مبتلا به فتق ديسك كمر مراجعه كننده به فيزيوتراپي در رشت در نيمه اول سال 99 بودند كه به صورت تصادفي در دو گروه تمرينات ثبات مركزي (10 نفر) و شاهد (10 نفر) قرار گرفتند. فعاليت الكتريكي عضلات مايل داخلي، مايل خارجي و راست شكمي توسط دستگاه الكتروميوگرافي، قدرت عضلات شكمي با آزمون پايين آوردن مستقيم پاها و انعطاف پذيري كمر با آزمون نشستن و خمش اندازه گيري شد. پروتكل تمرين گروه مداخله شامل 8 هفته تمرينات ثبات مركزي بود، در حالي كه گروه شاهد پيگيري مي شدند. تجريه و تحليل آماري با استفاده از آزمون هاي تي همبسته و تحليل كوواريانس با نرم افزار SPSS انجام شد.نتايج: ميزان فعالسازي هر 3 عضله و قدرت و انعطاف پذيري پس از هشت هفته تمرين، بهبود معني داري داشت (p 0/05)  اما در گروه شاهد تغييرات معني داري نبود. با اين حال تحليل كوواريانس حاكي از تفاوت بين دو گروه در ميزان فعالسازي هر سه عضله و انعطاف پذيري بود (p 0/05)؛ اما در قدرت عضلات تفاوت معني داري مشاهده نشد.نتيجه گيري: يافته هاي ما نشان داد افراد دچار فتق ديسك پس از تمرين ثبات مركزي از فعالسازي، قدرت و انعطاف پذيري بيشتري در عضلات تنه برخوردار مي شوند بنابراين مي توانند در مراحل توانبخشي مورد توجه قرار گيرند.