اثربخشي ايماگوتراپي بر كمال‌گرايي و نگرش‌هاي ناكارآمد زنان داراي تعارض زناشويي با طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه

مقدمه : طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه مي‌تواند افراد را با آسيب‌هاي مختلف روان‌شناختي، اجتماعي، ارتباطي، هيجاني و زناشويي مواجه سازد. بر همين اساس پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي ايماگوتراپي بر كمال‌گرايي و نگرش‌هاي ناكارآمد زنان داراي تعارض زناشويي با طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه انجام گرفت.روش كار: پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پيگيري دوماهه بود. جامعه آماري پژوهش شامل زنان داراي تعارضات زناشويي با طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهر تهران در شش ماهه پاييز و زمستان سال 1398 بود. در اين پژوهش تعداد 40 زن با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفي در گروه‌هاي آزمايش و گواه گمارده شدند (هر گروه 20 زن). گروه آزمايش ايماگوتراپي را طي دو ماه در 10 جلسه 90 دقيقه‌اي دريافت نمودند. در گروه آزمايش 5 نفر و در گروه گواه 3 نفر ريزش وجود داشت. پرسشنامه‌هاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه كمال­گرايي، مقياس نگرش‌هاي ناكارآمد، پرسشنامه تعارض زناشويي و پرسشنامه طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه بود. داده‌هاي حاصل از پژوهش به شيوه تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 23 مورد مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.نتايج: نتايج نشان داد كه ايماگوتراپي بر كمال‌گرايي و نگرش‌هاي ناكارآمد زنان داراي تعارض زناشويي با طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه تأثير معنادار دارد (p 0/001). اين اثر در دوره پيگيري نيز پايدار بود.نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان چنين نتيجه گرفت كه كه ايماگوتراپي با تمركز بر بررسي زخم‌ها و جراحات دوران كودكي، تبادل كنترلي و يكپارچگي خويشتن، مي‌تواند به عنوان يك روش كارآمد جهت كاهش كمال‌گرايي و نگرش‌هاي ناكارآمد زنان داراي‌ تعارض زناشويي با طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه قلمداد شود.