مقايسه اثربخشي آموزش ذهن‌آگاهي و آموزش مبتني بر پذيرش‌ و ‌تعهد اينترنت‌ محور بر اشتياق تحصيلي دانش‌آموزان دختر در دوران همه‌گيري كوويد 19

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي آموزش ذهن‌آگاهي و آموزش مبتني بر پذيرش‌‌و‌‌تعهد اينترنت‌محور بر اشتياق تحصيلي دانش‌آموزان دختر در دوران همه‌گيري كوويد 19، انجام شد. روش كار: روش پژوهش، نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پيگيري بود. نمونه پژوهش شامل 45 نفر (گروه آزمايشي ذهن‌آگاهي: 15 نفر، گروه آزمايشي پذيرش‌و‌تعهد: 15 نفر و گروه گواه: 15 نفر) بود كه از بين كليه دانش‌آموزان دختر متوسطه دوم آموزش‌و‌پرورش نواحي 1 و 2 شهرستان ساري در سال تحصيلي 00- 1399 و با روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چند‌مرحله اي و به صورت كاملا تصادفي (قرعه كشي) انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گيري در پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري، پرسشنامه استاندارد اشتياق تحصيلي شافلي و ديگران (2002) بود. براي گروه‌هاي آزمايشي، آموزش ذهن‌آگاهي و آموزش مبتني بر پذيرش ‌و ‌تعهد اينترنت‌محور طي 8 جلسه با استفاده از نرم افزار تيم لينك اجرا شد، در اين مدت آزمودني‌هاي گروه گواه هيچ‌گونه مداخله‌اي دريافت نكردند. نتايج: در سطح اطمينان 95 درصد (0/05=α)، نتايج آزمون تحليل واريانس در اندازه‌گيري‌هاي مكرر، نشان داد در دوران همه‌گيري كوويد 19، آموزش ذهن‌آگاهي و آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد اينترنت‌محور بر اشتياق تحصيلي دانش‌آموزان تاثير معني‌داري دارند. به‌طوري‌كه، اثربخشي آموزش مبتني بر پذيرش‌و‌تعهد بر اشتياق تحصيلي بيشتر از آموزش ذهن‌آگاهي بود. نتيجه‌گيري: به منظور بهبود اشتياق تحصيلي دانش آموزان در دوران كوويد-19 مي توان از آموزش ذهن آگاهي و آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد استفاده كرد با اينحال استفاده از آموزش ذهن آگاهي پيشنهاد مي شود.