اثر تمرينات هوازي بر سطوح سرمي نوروپلين-1 و نيم‌رخ ليپيدي و متابوليكي در زنان چاق

مقدمه: التهاب همراه با چاقي به واسطه فعال شدن ماكروفاژها در پاتوژنز بيماري‌هاي متابوليكي نقش دارد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر دوازده هفته تمرينات هوازي بر سطح سرمي نوروپلين-1 (NRP1)، نيم‌رخ ليپيدي و شاخص مقاومت به انسولين در زنان چاق بود.روش كار: 20 زن چاق (ميانگين سني 2.68±32.2 سال، شاخص توده بدني 9.81±38.78 كيلوگرم بر مترمربع) به طور تصادفي در دو گروه تجربي و گروه كنترل (10 نفر در هر گروه) تقسيم شدند. آزمودني‌ها در گروه تجربي در دوازده هفته تمرينات هوازي دويدن با شدت 75-50 درصد ضربان قلب ذخيره، 55-30 دقيقه در هر جلسه و پنج جلسه در هفته شركت كردند. خون‌گيري جهت ارزيابي شاخص‌هاي خوني موردنظر بلافاصله قبل از اولين جلسه و 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني انجام شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس، تي زوجي و آزمون همبستگي پيرسون در سطح معني‌داري 0.05 P انجام شد.نتيجه گيري: بين تغييرات سطوح نوروپلين-1، نيمرخ ليپيدي و متابوليكي و شاخصهاي آنتروپومتري در دو گروه تجربي و كنترل تفاوتي معني دار وجود داشت. 12 هفته تمرينات هوازي ضمن افزايش معني دار سطوح نوروپلين-1 با بهبود نيمرخ ليپيدي و متابوليكي و شاخصهاي آنتروپومتري در گروه تجربي همراه بود. با اين‌همه، تنها بين تغييرات سطوح سرمي نوروپلين-1 پس از 12 هفته تمرينات هوازي با تغييرات محيط كمر (0.03=P) ارتباطي معنيدار وجود داشت.نتيجه‌گيري: چنين به نظر مي‌رسد اجراي 12 هفته تمرينات هوازي قادر است ضمن افزايش سطوح NRP1 سبب بهبود تركيب بدن، نيم رخ ليپيدي و مقاومت به انسولين در زنان چاق گردد.