اثربخشي روان‌درماني مثبت‌گرا مبتني بر خيرباوري بر شادكامي و بهزيستي زنان نابارور

مقدمه: ناباروري يكي از مشكلات شايع بشري است كه آسيب هاي روانشناختي متعددي در پي دارد. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي روان‌درماني مثبت‌گرا مبتني بر خيرباوري بر شادكامي و بهزيستي زنان نابارور انجام شده است.روش كار: طرح پژوهشي شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري مورد نظر زنان نابارور مراجعه كننده به كلينيك‌هاي ناباروري سطح شهر مشهد در سال 99-1398 بودند. 26 نفر به روش نمونه گيري داوطلبانه انتخاب و بصورت تصادفي در دو گروه آزمايش(N=13) و كنترل(N=13) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه شادكامي آكسفورد و پرسشنامه ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ است. پرسشنامه‌ها قبل و بعد از مداخله و پس از يك ماه پيگيري تكميل شد. داده هاي حاصل از پژوهش به شيوه تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون تعقيبي LSD مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.نتايج: يافته‌ها نشان داد كه شادكامي(01/0 p) و بهزيستي(01/0 p) گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل افزايش معناداري دارد، و اين نتايج تا يك ماه پس از مداخله نيز تداوم يافته است(01/0 p).نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج پژوهش حاضر مي‌توان گفت روا‌ن‌درماني مثبت‌گرا مبتني بر خيرباوري بر شادكامي و بهزيستي زنان نابارور اثر مثبت و معنادار دارد و مي‌توان از آن در راستاي افزايش شادكامي و بهزيستي زنان نابارور در مراكز تشخيص و درمان ناباروري بهره برد.