اثربخشي درمان گروهي طرحواره‏هاي هيجاني بر اميدواري بيماران مبتلا به ام اس

مقدمه: مولتيپل اسكلروزيس يكي از مهم ترين بيماري هاي ناتوان كننده نورولوژيك است كه بخش ميلين سيستم اعصاب مركزي در آن تخريب مي‌شوند و باعث اختلال در سلامت روان نيز مي‌شود. هدف اين مطالعه بررسي اثربخشي درمان گروهي طرحواره هاي هيجاني بر ميزان اميدواري بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس بوده است.روش كار: روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي، و طرح پژوهش بصورت پيش آزمون- پس آزمون- پيگيري با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل تمامي بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس مراجعه كننده به درمانگاهها و بخش هاي مغز و اعصاب بيمارستانهاي شهر شيراز بود. 40 بيمار مبتلا به بيماري مولتيپل اسكلروزيس، بصورت تصادفي در 2 گروه آزمايشي و كنترل قرار گرفتند. پرسشنامه اميد اشنايدر قبل از اجراي مداخله گروهي طرحواره هاي هيجاني روي گروه آزمايش، پس از اجراي مداخله درماني و 3 ماه پس از اتمام مداخله درماني توسط هر دو گروه شركت كنندگان تكميل گرديد. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش هاي تحليل كوواريانس و واريانس با اندازه گيري مكرر استفاده گرديد.يافته ها: نتايج نشان داد كه درمان گروهي طرحواره هاي هيجاني بر ميزان اميد در بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس اثر معناداري داشت و موجب افزايش اميد آنها گرديد و اين اثر پس از پيگيري 3 ماهه ماندگاري داشت(p 0/01).نتيجه گيري: با استناد به يافته ها ميتوان نتيجه گرفت كه درمان گروهي طرحواره هاي هيجاني ميتواند يك مداخله روانشناختي اثربخش جهت افزايش اميدواري در بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس باشد.