مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و واقعيت درماني بر استرس ناشي از مرگ و شاخص‌هاي زيستي FBS و HbA1c در سالمندان مبتلا به ديابت نوع دو

مقدمه: مرور پژوهش ها نشان از وجود مسائل رواني-جسماني در سالمندان مبتلا به ديابت نوع دو دارد. ﭘﮋوﻫﺶ حاضر ﺑﺎ ﻫﺪف تعيين اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و واقعيت درماني بر استرس ناشي از مرگ و شاخص‌هاي زيستي FBS و HbA1c در سالمندان مبتلا به ديابت نوع دو بود. روش كار: طرح پژوهش به لحاظ هدف كاربردي از نظر ماهيت يك پژوهش نيمه‌آزمايشي، از نوع پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه كنترل و با گمارش تصادفي بود. از جامعه بيماران سالمند ديابتي (نوع دو) مراجعه كننده به كلينيك‌هاي تخصصي بيماران ديابتي شهر شيراز در سال 1399-1400 به روش نمونه گيري هدفمند تعداد 60 نفر انتخاب شده و در 3 گروه 20 نفره جايگزين شدند. شركت كنندگان با پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر ( 1970) مورد ارزيابي قرار گرفتند. سپس شركت كنندگان گروه درماني مبتني بر پذيرش و تعهد و و واقعيت درماني 8 جلسه 5 / 1 ساعته مورد آموزش قرار گرفتند و گروه كنترل هيچ آموزشي را دريافت نكردند. داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 23 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. به منظور بررسي فرضيه‌هاي تحقيق از روش ﺗﺤﻠﻴﻞ وارﻳﺎﻧﺲ چند متغيره و آزمون t براي دو گروه مستقل استفاده شد. يافته ها: درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و واقعيت درماني بر استرس ناشي از مرگ و شاخص‌هاي زيستي FBS و HbA1c در سالمندان مبتلا به ديابت نوع II تاثير معني‌دار و پايداري داشته است (0.05 P). نتايج حاصل از مقايسه زوجي دو گروه از طريق آزمون تعقيبي توكي نشان دهنده اختلاف ميانگين استرس ناشي از مرگ و شاخص‌هاي زيستي FBS و HbA1c بين گروه كنترل و گروه درمان مبتني بر تعهد و پذيرش و گروه واقعيت درماني بود. نتايج: بنابراين نتايج مي توان گفت از درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و و واقعيت درماني براي كاهش استرس ناشي از مرگ استفاده كرد و از اين روش‌‌هاي درماني براي بهبود شاخص‌هاي زيستي FBS و HbA1c در سالمندان مبتلا به ديابت نوع دو مي‌توان سود جست.