مدل پيش‌بيني كيفيت زندگي بر اساس ذهن‌آگاهي با ميانجي‌گري اضطراب بارداري در زنان باردار

مقدمه: بارداري مي‌تواند براي زنان آسيب‌هاي روان‌شناختي مختلفي همانند اضطراب ايجاد نمايد. بر اين اساس پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل پيش‌بيني كيفيت زندگي بر اساس تاب‌آوري رواني و صميميت با همسر با ميانجي‌گري اضطراب بارداري در زنان باردار صورت پذيرفت.روش كار: روش پژوهش، توصيفي- همبستگي و تحليل مسير بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل زنان باردار مراجعه كننده به مراكز بهداشتي و مطب متخصصين زنان شهر اهواز در شش ماهه دوم سال 1398 بود. نمونه آماري شامل 400 زن باردار بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده شامل پرسشنامه كيفيت زندگي (وار و شربوم، 1992) (QLQ)، پرسشنامه اضطراب بارداري (وندنبرگ، 1990) (PAQ)، پرسشنامه پنج عاملي ذهن‌آگاهي (باير و همكاران، 2008) (FFMQ) بود. تحليل داده‌ها با استفاده از تحليل مسير و آزمون بوت استراپ صورت گرفت.نتايج: نتايج نشان داد ذهن‌آگاهي و اضطراب بارداري با كيفيت زندگي داراي رابطه معنادار است (0.01 p). همچنين ذهن‌آگاهي و اضطراب بارداري بر كيفيت زندگي داراي اثر مستقيم معنادار است (0.01 p). علاوه بر اين نتايج بوت استراپ نشان داد كه اضطراب بارداري در رابطه ذهن‌آگاهي با كيفيت زندگي زنان باردار داراي نقش ميانجي‌گري معنادار است (0.01 p). در نهايت مدل از برازش مناسبي برخوردار بود.نتيجه‌گيري: با توجه به نقش ميانجي معنادار اضطراب بارداري لازم است كه درمانگران باليني با بكارگيري روش‌هاي درماني روان‌شناختي كارآمد، اضطراب بارداري زنان باردار را كاهش دهند.