مقايسه اثربخشي آموزش مهارت هاي اجتماعي از طريق شن بازي و از طريق قصه گويي در كاهش پرخاشگري كودكان 5-6 ساله داراي رفتارهاي پرخاشگرانه شهر اهواز

مقدمه :هدف از پژوهش حاضر تعيين و مقايسه تاثير آموزش مهارت هاي اجتماعي از طريق روش آموزشي شن بازي واز طريق قصه گويي در كاهش پرخاشگري كودكان 5- 6 ساله داراي رفتارهاي پرخاشگرانه شهر اهواز است.روش كار:اين پژوهش به شيوه نيمه آزمايشي و با طرح پيش آزمون – پس آزمون (دو گروه آزمايش و يك گروه گواه ) اجرا شد. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه كودكان 5-6 ساله مهد كودك هاي شهر اهواز بود. نمونه گيري اين پژوهش تصادفي خوشه اي بوده، نمونه اين پژوهش شامل 75 نفر(27 نفر گروه آزمايشي اول،23 نفر گروه آزمايشي دوم و 25 نفر گروه گواه) كه به شيوه تصادفي انتخاب شد  مداخله كه شامل 10 جلسه آموزش مهارت هاي اجتماعي از طريق روش شن بازي براي گروه آزمايشي اول و 10 جلسه آموزش مهارت هاي اجتماعي از طريق روش قصه گويي براي گروه آزمايشي دوم ارائه گرديد. داده هاي با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس چند متغيري و آزمون تعقيبي تحليل شدند.يافته ها:نتايج نشان داد كه آموزش مهارت هاي اجتماعي از طريق روش شن بازي و از طريق روش قصه گويي بر روي كاهش پرخاشگري دانش آموزان تاثير معناداري داشته است.نتيجه گيري: يافته ها  همچنين نشان دادند كه روش آموزشي قصه گويي بر كاهش پرخاشگري كلامي در دخترها نسبت به پسرها موثرتر از روش شن بازي و روش آموزشي شن بازي در كاهش پرخاشگري بدني در پسرها نسبت به دخترها موثرتر از روش قصه گويي داشته است.